کاندیدای شایسته ریاست اتاق کیست
ساعت 24 - تنها چند روز به برگزاری نشست دوره جدید فعالیت هیات نمایندگان اتاق ایران باقی مانده است و اگر اتفاق پیشبینینشدهای رخ ندهد یکشنبه آینده اعضای هیات نمایندگان اتاق ایران برای انتخاب هیاترییسه و به ویژه رییس اتاق بازرگانی صنایع، معادن و کشاورزی ایران با رای اعضا انتخاب خواهند شد.
dir="RTL" style="text-align:right">با توجه به ساختارها در انتخابات هیاترییسه گویا کاندیداها نمیخواهند یا نمیتوانند برای رسیدن به کرسی ریاست، تبلیغات علنی داشته باشند و ترجیح میدهند در پشت و پنهان و با مهارتهای لابیگری به نتیجه برسند. شاید به همین دلیل است که تا امروز کاندیداهای ریاست اتاق ایران به صورت غیرعلنی نام خود را طرح کرده و با توجه به شناختی که از سازمان رای دارند کوشش میکنند در یارگیری از اجزای سازمان رای بیشترین کامیابی را به دست بیاورند. اگرچه برای رسانهها و شهروندان و حتی دولت ریاست اتاق ایران اهمیت سیاسی- اقتصادی ندارد و این به دلیل ساختار پیشین اتاق و نیز ساختار برجای مانده از دورههای پیشین است که ریاست بر اتاق برای جامعه غیربازرگانان و صنعتگران فاقد اهمیت است. با این همه به نظر میرسد در روزهای تازهسپریشده رسانهها با احتیاط کامل و نیز با تحلیل وضعیت کلان و برشمردن ویژگیهای یک رییس کارآمد گمانهزنیهای ظریفی را انجام میدهند و جوری مینویسند که بوی جانبداری به مشام نرسد. نوشته حاضر نیز از این فراتر نمیرود و برخی ویژگیهای رییس کارآمد برای اتاق ایران در دوره جدید را مرور میکند. به نظر میرسد حرفهای بودن در تشکلگرایی و داشتن سابقه و کارنامه کارآمد در این باره یک امتیاز باارزش برای رییس تازه اتاق بازرگانی خواهد بود. کسانی که در دورههای تازه به اتاقها راه یافته و یا در تشکلهای ملی غیر از اتاق عضویت ندارند و به همین دلیل اعتبار استانی آنها بر اعتبار ملیشان میچربد شاید در اداره اتاق کارآمدی لازم را نداشته باشند. رسانهای بودن رییس آینده اتاق برای این نهاد که به دلیل ضعف در اطلاعرسانی در دهههای تازهسپریشده نتوانسته است خود و اهمیت اتاق بازرگانی را به شهروندان بشناسد نیز یک مزیت است. بنابراین رییس اتاق ایران باید سازمان رسانهای را بشناسد و بتواند از این نیروی بااهمیت برای پیشرفت اتاق استفاده کند. حضور در اتاق ایران و اتاقهای استانی نیز یک مزیت است، به این معنی که رییس اتاق ایران اگر با سازمان اتاق آشنایی بیشتری داشته باشد با کمترین هزینه میتواند اتاق را اداره کند. برخی نیز باور دارند رییس اتاق باید خودش سهامدار بزرگ باشد تا بتواند بر تنگناهای بنگاهها آگاه باشد و این گرهها را باز کند. برخی اما باور دارند چنین فردی شاید برای اتاق بار منفی ایجاد کند و بهتر است فردی که گرفتاری کمتری دارد در منصب ریاست اتاق باشد.
