استوماتیت ـ stomatitis
استوماتیت ـ stomatitis
| استوماتیت عبارت است از التهاب فراگیر دهان (شامل مخاط دهان، لبها، زبان و كام) كه دارای 2 نوع اصلی است: استوماتیت هرپسی حاد و استوماتیت آفتی (زخم دهان) كه شایعتر است. سایر انواع عبارتند از ژنژیویت، پریودنتیت، كاندیدیاز (برفك) و آنژین و نسان. استوماتیت ممكن است نشانهای از یك اختلال زمینهای جدیتر باشد. |
 |
| ـ علایم شایع: |
| ۱. تنفس بدبو |
| ۲. التهاب دهان |
| ۳. قرمزی و خونریزی |
| ۴. زخمهای دهان |
| ۵. درد خفیف تا شدید |
| ۶. علایم بسته به نوع فرق میكنند. |
| ۷. ممكن است با بیاشتهایی، خستگی، تب و تحریكپذیری همراه باشد. |
| ـ علل بیماری: |
| ۱. عفونت |
| ۲. تروما |
| ۳. خشكی |
| ۴. تحریككنندهها |
| ۵. عوامل سمی |
| ۶. بیش حساسیتی |
| ۷. بیماریهای خودایمنی |
| ۸. كمبود ویتامین |
| ۹. كمخونی |
| ۱۰. گاهی ناشناخته |
| ـ عوامل افزایش دهنده خطر: |
| ۱. آلرژی به غذا یا داروها |
| ۲. سیگار كشیدن |
| ۳. دندان مصنوعی |
| ۴. استرس روحی، اضطراب |
| ۵. دندانهای ناهموار |
| ۶. پرتودرمانی |
| ۷. شیمیدرمانی |
| ۸. سوء مصرف الكل، غذاهای داغ یا چاشنیها |
| ۹. حساسیت به دهانشوها، رنگ شكلاتها، رژ لب |
| ۱۰. عوارض جانبی داروها |
| ۱۱. مواجهه شغلی با رنگها، فلزات سنگین، بخار اسید، غبار صنعتی |
| ـ پیشگیری: |
| در صورت امكان از عوارض خطرزا اجتناب كنید. |
| ـ عواقب مورد انتظار: |
| در اكثر موارد در عرض 2-1 هفته و در سایر موارد 3-2 هفته بهبود مییابد. برخی نیازمند درمان هستند و سایرین خود به خود بهبود مییابند. پیامدهای دیگر به اختلال زمینهای بستگی دارد. |
| ـ عوارض احتمالی: |
| ۱. ممكن است پس از درمان عود كند. |
| ۲. اختلال زمینهای ممكن است عوارض خطرناكی دربر داشته باشد. |
| ـ درمان: |
| ۱. ترك سیگار |
| ۲. بهداشت كامل دهان مهم است. |
| ۳. دندانهای مصنوعی را از لحاظ تناسب با لثهها خوب كنترل كنید. |
| ۴. درمان بسته به علت فرق میكند. گاهی تعیین آن مشكل است. معاینه فیزیكی لازم است و گاهی تهیه گستره یا كشت ضایعات عامل مسبب را مشخص میكند. |
| ـ داروها: |
| ۱. مكملهای ویتامینی در صورت نیاز |
| ۲. داروهای بیحسكننده موضعی ممكن است مفید باشند |
| ۳. ممكن است شستوشو دهندههای بینی یا قرصهای خوراكی تجویز شوند. |
| ۴. در صورتی كه بتوان علت زمینهای را كشف كرده داروها به طور خاص متوجه آن خواهند بود. |
| ۵. در صورت مشخص شدن عامل مسبب، داروهای ضد قارچ، ضد باكتری یا استروئیدی موضعی |
| ـ فعالیت: |
| محدودیت لازم نیست. |
| ـ رژیم غذائی: |
| ممكن است لازم باشد از غذاهای چاشنیدار یا غذاهایی كه سفت، تیز یا خشك هستند، اجتناب شود. از هر غذایی كه یك واكنش آلرژیك برانگیزد، خودداری كنید. |
| ـ در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید: |
| ۱. اگر پس از شروع درمان، علایم بدتر شوند. |
| ۲. اگر شما یا یكی از اعضای خانوادهتان علایم استوماتیت را داشته باشند. |
| ۳. اگر دچار علایم جدید و غیر قابل توجیه شدهاید. داروهای مورد استفاده در درمان ممكن است عوارض جانبی داشته باشند. |
