بیماری لایم ـ lyme disease
بیماری لایم ـ lyme disease
| بیماری لایم یك اختلال التهابی كه خصوصیات آن عبارت است از یك بثور پوستی كه به دنبال آن پس از هفتهها تا ماهها علایم مربوط به دستگاه عصبی مركزی، دستگاه قلب و عروق و مفاصل ظاهر میگردد. اكثر افراد مبتلا به بیماری لایم دچار ناخوشی شدید نیستند. این عارضه میتواند یك بیماری خودمحدودشونده بوده و بدون درمان برطرف شود. |
![]() |
| نام بیماری لایم برگرفته از محلی است كه اولین بار این بیماری در آنجا توصیف شد. این بیماری در كودكان اغلب با آرتریت روماتویید جوانان اشتباه میشود. بیماری لایم هنوز یك بیماری ناشایع است. |
| ـ علایم شایع: |
| ۱. درد و ناراحتی عضلانی |
| ۲. خستگی و خوابآلودگی |
| ۳. تب و لرز |
| ۴. نقص گردنی همراه سردرد |
| ۵. درد پشت |
| ۶. تهوع و استفراغ |
| ۷. گلودرد |
| ۸. بزرگی طحال یا گرههای لنفاوی |
| ۹. بزرگی قلب و اختلالات ریتم قلب |
| ۱۰. درد مفصلی مهاجر، كه نهایتاً با قرمزی و گرمی مفصل همراه است. |
| ۱۱. یك برآمدگی پوستی كوچك قرمز (پاپول) بر روی پوست ران، باسن یا زیر بغل كه تا اندازه 50 سانتیمتر رشد كرده و معمولاً رشد آن با پاك شدن قسمت مركزی ضایعه همراه است. این ضایعه ممكن است به صورت متعدد ظاهر شود. |
| ـ علل بیماری: |
| عفونت با یك اسپیروكت (نوعی باكتری)، به نام بورلیا بورگدورفری ، كه در اثر گزش كنه گوزن به انسان منتقل میشود. بسیاری بیماران گزش كنه در محل ایجاد ضایعه را سه روز تا چهار هفته قبل از پیدایش ضایعه پوستی گزارش میكنند. |
| ـ عوامل افزایشدهنده خطر: |
| جاهایی كه كنهها در آنجا فراوانند، نظیر علفزار یا بوتهزار |
| ـ پیشگیری: |
| ۱. استفاده از لباسهای محافظ دارای یقه و سرآستین تنگ |
| ۲. استفاده از تركیبات مؤثر دفعكننده حشرات نظیر دیایایتی 100% در نواحی دارای كنه |
| ۳. برای سگ و گربه خانگی خود از گردنبندهای حاوی مواد دفعكننده كنه استفاده كنید. |
| ۴. بررسی دقیق پوست و برداشتن كنههای یافت شده در سطح پوست. |
| ـ عواقب موردانتظار: |
| ضایعه پوستی در برخی بیماران با درمان در عرض ده روز قابل علاج بوده و این درمان ممكن است از بروز سایر علایم جلوگیری كند. در غیر این صورت، علایم مفصلی و علایم مربوط به دستگاه عصبی مركزی و دستگاه قلبی عروقی معمولاً به آهستگی در عرض 3-2 سال بطرف میگردند. علایم اغلب پس از چند سال، بدون گزش مجدد كنه، عود میكنند. |
| ـ عوارض احتمالی: |
| ۱. نارسایی احتقانی قلب |
| ۲. تغییر شكل دایمی مفصل |
| ۳. آسیب مغزی دایمی (نادر) |
| ۴. اختلال اعصاب خارج مغزی (نوروپاتی محیطی) |
| ـ درمان: |
| ۱. انجام آزمایشهای خون و نمونهبرداری پوست (گاهی) جهت تشخیص |
| ۲. استفاده از چوب زیربغل در راه رفتن برای برداشتن وزن از روی مفاصل مبتلا در صورت لزوم |
| ۳. درمان زودرس در پیشگیری آسیب عصبی و ایجاد آسیبهای عصبی برگشتناپذیر اهمیت دارد. |
| ۴. كمپرس گرم برای كاهش درد مفصلی با حمام داغ، یا استفاده از كیسههای گرمكننده، لامپهای گرمازا یا درمان با قرارگیری در معرض جریانهای گردابی. |
| ـ داروها: |
| ۱. یك آنتیبیوتیك خوراكی به مدت 21-14 روز برای مراحل اولیه بیماری |
| ۲. آنتیبیوتیك وریدی ممكن است برای مراحل دیررس تجویز شود. |
| ۳. داورهای ضدالتهابی غیراستروییدی |
| ۴. داروهای كورتونی برای كاهش التهاب در قلب یا دستگاه عصبی مركزی |
| ـ فعالیت: |
| تا برطرف شدن علایم التهاب فعال در بستر استراحت كنید. سپس فعالیت طبیعی خود را به تدریج از سر گیرید. |
| ـ رژیم غذائی: |
| رژیم خاصی نیاز نیست. |
| ـ در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید: |
| ۱. اگر شما یا یكی از اعضای خانواده تان دارای علایم بیماری لایم باشید. |
| ۲. اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای تجویزی ممكن است با عوارض جانبی همراه باشند. |
