غیبت روحانی در جلسه بررسی کلیات بودجه با انتقاد نمایندگان مواجه شد
لج و لجبازی انتخابیها
ساعت 24-بررسی کلیات بودجه که آغاز شده بود، درست در لحظاتی که موافقان و مخالفان دولتی و مجلسی کلیات اصلیترین سند مالی سال آینده جمهوری اسلامی مشغول زد و خوردهای لفظی بودند، اصولگرایان پارلمان بازهم به انتقاد از مسالهای پرداختند که در طول ماههای فعالیت مجلس یازدهم بارها و بارها تکرار شده بود و مجددا پرسیدند: «رییسجمهوری کجاست؟»
واقعیت آن است که از ابتدای آغاز به کار پارلمان یکدست اصولگرای یازدهم تاکنون حسن روحانی حتی یکبار هم در صحن سبز ساختمان هرمی شکل میدان بهارستان حضور پیدا نکرده است. روحانی فقط یکمرتبه همراه با سیدابراهیم رییسی، رییس قوه قضاییه به دفتر محمدباقر قالیباف، رییس مجلس رفته و نشست سران قوای سهگانه را برگزار کرده که آن را هم نمیتوان حضور در صحن علنی مجلس به شمار آورد. همین غیبت طولانی رییسجمهوری سبب شده تا انتقادات نمایندگان دوچندان شود و از قرار معلوم رییس مجلس هم دیگر پاسخی به این انتقادات ندارد جز اینکه «من وظیفه خودم را انجام دادم.» او در پاسخ به انتقادات نمایندگان در نشست علنی روز گذشته مجلس گفت: «بنده ۱۰ روز قبل نامه کتبی برای ایشان نوشته و رسما از ایشان برای حضور در مجلس برای دفاع از لایحه بودجه دولت دعوت کردم؛ ایشان این دعوت را اجابت نکردند اما بنده وظیفه خود را انجام دادهام.»
بیتوجهی به پارلمان
انتقادات نمایندگان اما با همین اظهارات کوتاه رییس مجلس پایان نیافت. آنان هم در صحن علنی و هم پس از پایان نشست مجلس به این مساله انتقاد کردند. در همین راستا علی نیکزاد، نایبرییس دوم مجلس شورای اسلامی در صفحه شخصی خود در شبکه اجتماعی توییتر غیبت روحانی در مجلس را بیتوجهی او به پارلمان توصیف کرد و نوشت: «دیروز آقای روحانی در مرقد بنیانگذار انقلاب از آرمانهای امام گفتند و امروز در مجلسی که امام آن را در راس امور دانستند، حضور پیدا نکردند؛ آنهم در موضوع مهمی مانند بودجه که برای معیشت مردم سرنوشتساز است.» او همچنین متذکر شد: «کاش یاد میگرفتیم با استفاده از این فرصتها، چالشها را به تریبونها نبریم.»
چرا نیامد؟
حال سوال آن است که چرا حسن روحانی بازهم دعوت رییس مجلس برای حضور در قوه مقننه هنگام بررسی کلیات بودجه را «اجابت» نکرده است؟ نخستین پاسخ به این پرسش شاید در پیشینه روابط پاستور و بهارستان در دوران تکیه اصولگریان بر کرسی نمایندگی مردم نهفته باشد. اصولگرایان در طول مدت گذشته بارها و بارها با تندترین واژهها مجلس یازدهم را مخاطب قرار دادهاند و هیچ بعید نیست در صورت حضور رییسجمهوری در صحن مجلس نیز، دوباره به این واژگان متوسل شوند و آنچه از سوی دولتیها «شان نفر دوم جمهوری اسلامی» خوانده میشود را زیر پا بگذارند. احتمال دومی که میتواند موجبات غیبت روحانی را فراهم آورده باشد، آییننامه داخلی مجلس است و عرف حاکم بر روابط قوای مجریه و مقننه. نه درآییننامه داخلی مجلس حضور رییسجمهوری هنگام بررسی کلیات بودجه الزامی شمرده شده و نه در سالهای گذشته سابقه داشته که رییس قوه مجریه در چنین روزی در پارلمان حاضر شود. معاون پارلمانی رییسجمهوری در همین راستا به «ایرنا» گفت: «موارد الزام قانونی حضور رییسجمهور در مجلس براساس قانون اساسی و قوانین عادی مشخص است و حضور برای ارایه لایحه بودجه یا موقع رسیدگی به کلیات لایحه بودجه و دفاع از آن به هیچوجه الزامی نیست.» سومین موضوعی که میتواند غیبت روحانی در مجلس را سبب شده باشد، همان است که علیرضا معزی در قامت معاون ارتباطات دفتر رییسجمهوری در توییتر خود به آن اشاره کرده. این مقام مسوول تلویحا تبدیل «لایحه بودجه» به «طرح» مجلس را در شرایطی دلیل این غیبت اعلام کرده که پیش از او علی ربیعی، سخنگوی دولت نیز از این مساله سخن گفته بود. معزی در همین راستا در توییتر خود نوشت: «حضور رییسجمهور برای دفاع از کلیات بودجه نه الزام آییننامهای دارد و نه پیش از این مرسوم بوده؛ افزون بر این، دفاع از بودجهای که دیگر نشانی از «لایحه» دولت ندارد و بیشتر «طرحی» است از سوی کمیسیون تلفیق، وجهی برای حضور رییسجمهور باقی نگذاشته است.» بدینترتیب به نظر میرسد غیبت روحانی در مجلس ادامه داشته باشد و باید بیش از این شاهد لج و لجبازی دو قوه انتخابی ایران باشیم. لجبازیهایی که احتمالا در ماههای آتی بیش از پیش هم خواهد شد.
بیتوجهی به پارلمان
انتقادات نمایندگان اما با همین اظهارات کوتاه رییس مجلس پایان نیافت. آنان هم در صحن علنی و هم پس از پایان نشست مجلس به این مساله انتقاد کردند. در همین راستا علی نیکزاد، نایبرییس دوم مجلس شورای اسلامی در صفحه شخصی خود در شبکه اجتماعی توییتر غیبت روحانی در مجلس را بیتوجهی او به پارلمان توصیف کرد و نوشت: «دیروز آقای روحانی در مرقد بنیانگذار انقلاب از آرمانهای امام گفتند و امروز در مجلسی که امام آن را در راس امور دانستند، حضور پیدا نکردند؛ آنهم در موضوع مهمی مانند بودجه که برای معیشت مردم سرنوشتساز است.» او همچنین متذکر شد: «کاش یاد میگرفتیم با استفاده از این فرصتها، چالشها را به تریبونها نبریم.»
چرا نیامد؟
حال سوال آن است که چرا حسن روحانی بازهم دعوت رییس مجلس برای حضور در قوه مقننه هنگام بررسی کلیات بودجه را «اجابت» نکرده است؟ نخستین پاسخ به این پرسش شاید در پیشینه روابط پاستور و بهارستان در دوران تکیه اصولگریان بر کرسی نمایندگی مردم نهفته باشد. اصولگرایان در طول مدت گذشته بارها و بارها با تندترین واژهها مجلس یازدهم را مخاطب قرار دادهاند و هیچ بعید نیست در صورت حضور رییسجمهوری در صحن مجلس نیز، دوباره به این واژگان متوسل شوند و آنچه از سوی دولتیها «شان نفر دوم جمهوری اسلامی» خوانده میشود را زیر پا بگذارند. احتمال دومی که میتواند موجبات غیبت روحانی را فراهم آورده باشد، آییننامه داخلی مجلس است و عرف حاکم بر روابط قوای مجریه و مقننه. نه درآییننامه داخلی مجلس حضور رییسجمهوری هنگام بررسی کلیات بودجه الزامی شمرده شده و نه در سالهای گذشته سابقه داشته که رییس قوه مجریه در چنین روزی در پارلمان حاضر شود. معاون پارلمانی رییسجمهوری در همین راستا به «ایرنا» گفت: «موارد الزام قانونی حضور رییسجمهور در مجلس براساس قانون اساسی و قوانین عادی مشخص است و حضور برای ارایه لایحه بودجه یا موقع رسیدگی به کلیات لایحه بودجه و دفاع از آن به هیچوجه الزامی نیست.» سومین موضوعی که میتواند غیبت روحانی در مجلس را سبب شده باشد، همان است که علیرضا معزی در قامت معاون ارتباطات دفتر رییسجمهوری در توییتر خود به آن اشاره کرده. این مقام مسوول تلویحا تبدیل «لایحه بودجه» به «طرح» مجلس را در شرایطی دلیل این غیبت اعلام کرده که پیش از او علی ربیعی، سخنگوی دولت نیز از این مساله سخن گفته بود. معزی در همین راستا در توییتر خود نوشت: «حضور رییسجمهور برای دفاع از کلیات بودجه نه الزام آییننامهای دارد و نه پیش از این مرسوم بوده؛ افزون بر این، دفاع از بودجهای که دیگر نشانی از «لایحه» دولت ندارد و بیشتر «طرحی» است از سوی کمیسیون تلفیق، وجهی برای حضور رییسجمهور باقی نگذاشته است.» بدینترتیب به نظر میرسد غیبت روحانی در مجلس ادامه داشته باشد و باید بیش از این شاهد لج و لجبازی دو قوه انتخابی ایران باشیم. لجبازیهایی که احتمالا در ماههای آتی بیش از پیش هم خواهد شد.
