۳ پیشنهاد برای سالمسازی بانکداری ایران
مديران بانكهاي ايراني به همين دليل است كه در برابر رييس بانك مركزي چيزي ميگويند و در شرايط دور بودن از او كار خود را انجام ميدهند. اين داستان به ويژه در ۲ سال اخير چند بار تكرار شده است و به نظر ميرسد هنوز تا رسيدن به يك نقطه پايان راه درازي وجود دارد.
مديران ارشد بانك مركزي بر پايه يك روش قديمي ساخته شده در ذهن و عمل بانكداري ايراني باورشان اين شده است كه نرخ بهره بايد با نرخ تورم فاصله كمي داشته باشد. البته در سالهايي كه نرخ تورم ۴۰ و ۳۵ درصدي در ايران خودنمايي ميكرد چنين چيزي اجرايي نشد و در حال حاضر كه نرخ تورم كاهش يافته است بانك مركزي قصد دارد با هر ترقندي نرخ بهره را كاهش دهند. بانكهاي ايراني به هر دليل نميخواهند دست از رقابت با يكديگر بردارند و ترجيح ميدهند براي جذب سپرده شهروندان تا حذف رقيب پايداري به خرج دهند.
ترفند تازه بانك مركزي نيز گويا بيتاثير شده و روسا و مديران بانكها ميگويند براي كاهش نرخ سود و سپرده تا اول آذرماه تعهدي ندادهاند و بانك مركزي وعده داده است.
به نظر ميرسد اين داستان كه به طنز شبيه ميشود روزي تمام ميشود كه اولا، ساير بازارهاي سرمايهگذاري مثل بازار سهام، بازار مسكن و بازارهاي طلا و ارز رونق بگيرند و سپردهگذاران كلان پولهايشان را به ساير بازارها ببرند، ثانيا راه براي ورود بانكهاي خارجي باز شودتا آنها با ارايه خدمات مدرن و ارزان راه تعادل در نرخ بهره را ديكته كنند و ثالثا بايد نرخ بهره را آزاد كرد تا در يك دوره معين اين نرخ به تعادل برسد. تعادلي كه در ان عرضه و تقاضاي پول در نهايت آزادي انجام شود.
