لیلاز، محبیان، غرویان، طاهر نژاد در گفتگو با "ساعت 24" مطرح کردند:
راه بندان های رسیدن به وحدت
سایت خبری تحلیلی ساعت 24- میلاد پورعیسی-"آرزو"، "آرمان"، "غیر ممکن" و "دست نیافتنی" واژه هایی است که شماری از فعالان جریان های اصلاح طلبی و اصولگرایی برای توصیف مسیر رسیدن به "وحدت" در جبهه های سیاسی خود به کار می برند.
برخی مانع وحدت را سنگ اندازی های جناح مقابل می دانند و عده ای خودخواهی های یاران خودی را سنگ بزرگ پیش رو ارزیابی می کنند.
رسیدن به یکپارچگی، به ویژه با نزدیک شدن به زمانه انتخابات مجلس دهم، این روزها به کابوس روز و شب دو بال جریان های سیاسی کشور شده است.
برای محافظه کاران حفظ کرسی های اکثریت پارلمان و برای تحول طلبان، بازپس گیری این کرسی ها برای یاری رساندن به دولت اعتدال، وحدت را به رمز پیروزی بدل ساخته است.
با این همه،با وجود تکرار روز و شب ضرورت وحدت از سوی دو اردوگاه سیاسی، چرا این آرمان محقق نشده است؟ مهم ترین موانع یکپارچگی درونی دو جناح چیست؟
چه نوشدارویی در فاصله کوتاه تا انتخابات مجلس دهم برای رفع چند پاره گی ها پیشنهاد می شود؟
trong>آیت الله غرویان عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم: افراطیون تکلیف شرعی را در ایجاد "تقرقه" می بینند
مهم ترین مانع اصولگرایان در رسیدن به وحدت برای انتخابات مجلس دهم، فکر نکردن آن ها به مصالح ملت است.
اصولگرایان اگر به مصلحت جامعه بیندیشند با دولت منتخب ملت همراهی کنند و با طیف هایی که در راستای اعتدال حرکت می کنند به ائتلافی با هدف پیشرفت کشور دست یابند.
گذشته از فکر نکردن به منافع ملی، تعصبات حزبی و گروهی نیز در راه رسیدن به وحدت، مانع ایجاد کرده است.
برخی که آن ها را بیشتر با نام "افراطیون" می شناسیم مسئله تکلیف شرعی را همیشه در جدایی می بینند اما به گمان من تکلیف در رسیدن به انسجام و وحدت است.
امیر محبیان فعال سیاسی اصولگرا: با وجود جبهه پایداری وحدت اصوگرایان دشوار است
تعریف نکردن مفهوم "وحدت" و عدم ارائه تعریف دقیق از آن را می توانیم اولین و مهم ترین مانع در رسیدن جریان اصولگرایی به وحدت بدانیم.
وحدت به معنای "یکپارچگی" در تمام امور نه تنها برای اصولگرایان که برای تمام جناح ها غیر ممکن است؛ اما اگر منظور از این واژه هماهنگی میان گروه ها است، باید مشخص شود که هماهنگی در تمام رفتارها و مواضع را مد نظر داریم یا در امری خاص مانند انتخابات؟
امکان وحدت و انسجام در جریان اصولگرایی بر سر پروژه ای خاص مانند انتحابات به نظر من امری است که امکان دستیابی به آن در کوتاه مدت بیشتر است.
برای رسیدن به این نقطه باید مصادیق روشن گروه هایی که در جناح اصولگرا قرار می گیرند را مشخص کنیم؛ اگر دربرگیرندگی این مجموعه شامل گروه های معتدل شود، نه تنها رسیدن به "هماهنگی" ممکن است حتی رسیدن به "وحدت" به همان معنا که عرض کردم را نیز عملی می دانم.
اما اگر دامنه دربرگیرندگی مصداق گروه های اصولگرا را تا حد قرار گرفتن تشکل های کوچک تر در فهرست جریان های اصولگرا گسترش دهیم، دستیابی به "هماهنگی" آن هم تنها برای پروژه ای خاص مانند انتخابات را "ممکن" می دانم اما رسیدن به "وحدت" را دشوار ارزیابی می کنم.
در این میان اگر باز هم گروه های دیگر مانند "جبهه پایداری" را نیز در فهرست مصداق های جریان اصلوگرایی تعریف کنیم به نظر من هماهنگی پروژه ای نیز دشوار به نظر می رسد.
در این حالت باید توقع ها راپایین آورده و اگر نیل به هماهنگی درونی قابل دستیابی نبود، دستکم گونه ای از "تفاهم" را می توان انتظار داشت.
یدالله طاهر نژاد عضو شورای مرکزی کارگزارن سازندگی: حزب فراگیر شاه کلید وحدت اصلاح طلبان
دستیابی "به وحدت" در شرایط کنونی نوعی آرمان دست نیافتنی به نظر می رسداما "ائتلاف" گروه های مختلف اصلاح طلب برای انتخابات پیش رو توقعی واقع بینانه است.
اگر وحدت را به معنای موضع گیری واحد بدانیم، اصولاٌ در جریان اصلاح طلبی طیف های متنوعی وجود دارد که نمی توان چنین توقعی دستکم در کوتاه مدت داشت.
این وضعیت البته در جریان اصولگرایی نیز دیده می شود؛ به ویژه آن که تجربه تاریخی ثابت کرده که هر جناحی که قدرت را در دست داشته باشد، دچار تفرقه و چند پاره گی خواهد شد.
برای مثال تجربه منحصر به فرد و تکرار نشدنی افشاگری رئیس جمهور اصولگرای پیشین علیه رئیس اصولگرای مجلس در حادثه وزیر تعاونف کار و رفاه اجتماعی تنها یکی از نمونه های درگیری در جناح اصولگرا بود.
اصلاح طلبان اگر بخواهند در راه "ائتلاف" گام بردارند باید تجربه انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ را سرلوحه قرار دهند؛ از این طریق می توان امیدوار بود که مجلسی همراه با دولت را سازماندهی کرد.
در بلند مدت اما تشکیل یک حزب فراگیر در جناح اصلاح طلب با به رسمیت شناختن طیف های متنوع میانه رو و رادیکال، می تواند به وحدت این جریان یاری رساند.
سعید لیلاز عضو شورای مرکزی کارگزاران سازندگی:هاشمی، روحانی، خاتمی و ناظق نوری؛ نخ تسبیح یکپارچگی اصلاح طلبان
رسیدن به وحدت در جریان اصلاح طلبی در شرایط فعلی که مهم ترین مطالبات جریان اصلاح طلبی تحقق تیافته است، حتماٌ ضرورت دارد.
در کنار ضرورت های درونی جریان اصلاحات، وضعیت حساس کشور در تمام ابعاد سیاسی و اقتصادی و بین المللی سرنوشت ساز بودن وحدت در میان اصلاح طلبان را بیشتر اثبات می کند.
اصلاح طلبان از طریق رسیدن به وحدت می توانند با توان بیشتری به دولت برای تحقق شعارهایش کمک کنند و هم این که داز انحراف دولت اعتدال نسبت به وعده ها نیز جلوگیری نمایند.
به اعتقاد من، مجموعه ای یکپارچه از اصلاح طلبان، تحت رهبری آقایان هاشمی، خاتمی، روحانی و ناط نوری و آقای عارف می تواند گام مهمی در رسیدن به وحدت اصلاح طلبان باشد.
در این راه البته جریان اصلاح طلبی با موانع درونی و بیرونی نیز مواجه خواهد شد؛ مهم ترین مانع رسیدن به وحدت در درون این جریان، گرایش های فردگرایانه در میان برخی از نیروهای سیاسی است. چنان که در انتخابات ریاست جمهوری ۹۲ نیز به دلیل وجود همین گرایش ها در آستانه شکاف نیروها بودیم، اما فشار بدنه اجتماعی رهبران این جریان را در تلاش برای رسیدن به یکپارچگی قانع کرد.
در انتخابات آینده نیز نیاز و فشار بدنه اجتماعی، رهبران اصلاحات را به سمت وحدت سوق خواهد داد.
دومین مانع دستیابی جریان اصلاحات به وحدت، از سوی جریان محافظه کار ایجاد می شود؛ اراده جریان اصولگرا در جلوگیری از یکپارچگی اصلحا طلبان است.
مهم ترین مانع اصولگرایان در رسیدن به وحدت برای انتخابات مجلس دهم، فکر نکردن آن ها به مصالح ملت است.
اصولگرایان اگر به مصلحت جامعه بیندیشند با دولت منتخب ملت همراهی کنند و با طیف هایی که در راستای اعتدال حرکت می کنند به ائتلافی با هدف پیشرفت کشور دست یابند.
گذشته از فکر نکردن به منافع ملی، تعصبات حزبی و گروهی نیز در راه رسیدن به وحدت، مانع ایجاد کرده است.
برخی که آن ها را بیشتر با نام "افراطیون" می شناسیم مسئله تکلیف شرعی را همیشه در جدایی می بینند اما به گمان من تکلیف در رسیدن به انسجام و وحدت است.
امیر محبیان فعال سیاسی اصولگرا: با وجود جبهه پایداری وحدت اصوگرایان دشوار است
تعریف نکردن مفهوم "وحدت" و عدم ارائه تعریف دقیق از آن را می توانیم اولین و مهم ترین مانع در رسیدن جریان اصولگرایی به وحدت بدانیم.
وحدت به معنای "یکپارچگی" در تمام امور نه تنها برای اصولگرایان که برای تمام جناح ها غیر ممکن است؛ اما اگر منظور از این واژه هماهنگی میان گروه ها است، باید مشخص شود که هماهنگی در تمام رفتارها و مواضع را مد نظر داریم یا در امری خاص مانند انتخابات؟
امکان وحدت و انسجام در جریان اصولگرایی بر سر پروژه ای خاص مانند انتحابات به نظر من امری است که امکان دستیابی به آن در کوتاه مدت بیشتر است.
برای رسیدن به این نقطه باید مصادیق روشن گروه هایی که در جناح اصولگرا قرار می گیرند را مشخص کنیم؛ اگر دربرگیرندگی این مجموعه شامل گروه های معتدل شود، نه تنها رسیدن به "هماهنگی" ممکن است حتی رسیدن به "وحدت" به همان معنا که عرض کردم را نیز عملی می دانم.
اما اگر دامنه دربرگیرندگی مصداق گروه های اصولگرا را تا حد قرار گرفتن تشکل های کوچک تر در فهرست جریان های اصولگرا گسترش دهیم، دستیابی به "هماهنگی" آن هم تنها برای پروژه ای خاص مانند انتخابات را "ممکن" می دانم اما رسیدن به "وحدت" را دشوار ارزیابی می کنم.
در این میان اگر باز هم گروه های دیگر مانند "جبهه پایداری" را نیز در فهرست مصداق های جریان اصلوگرایی تعریف کنیم به نظر من هماهنگی پروژه ای نیز دشوار به نظر می رسد.
در این حالت باید توقع ها راپایین آورده و اگر نیل به هماهنگی درونی قابل دستیابی نبود، دستکم گونه ای از "تفاهم" را می توان انتظار داشت.
یدالله طاهر نژاد عضو شورای مرکزی کارگزارن سازندگی: حزب فراگیر شاه کلید وحدت اصلاح طلبان
دستیابی "به وحدت" در شرایط کنونی نوعی آرمان دست نیافتنی به نظر می رسداما "ائتلاف" گروه های مختلف اصلاح طلب برای انتخابات پیش رو توقعی واقع بینانه است.
اگر وحدت را به معنای موضع گیری واحد بدانیم، اصولاٌ در جریان اصلاح طلبی طیف های متنوعی وجود دارد که نمی توان چنین توقعی دستکم در کوتاه مدت داشت.
این وضعیت البته در جریان اصولگرایی نیز دیده می شود؛ به ویژه آن که تجربه تاریخی ثابت کرده که هر جناحی که قدرت را در دست داشته باشد، دچار تفرقه و چند پاره گی خواهد شد.
برای مثال تجربه منحصر به فرد و تکرار نشدنی افشاگری رئیس جمهور اصولگرای پیشین علیه رئیس اصولگرای مجلس در حادثه وزیر تعاونف کار و رفاه اجتماعی تنها یکی از نمونه های درگیری در جناح اصولگرا بود.
اصلاح طلبان اگر بخواهند در راه "ائتلاف" گام بردارند باید تجربه انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ را سرلوحه قرار دهند؛ از این طریق می توان امیدوار بود که مجلسی همراه با دولت را سازماندهی کرد.
در بلند مدت اما تشکیل یک حزب فراگیر در جناح اصلاح طلب با به رسمیت شناختن طیف های متنوع میانه رو و رادیکال، می تواند به وحدت این جریان یاری رساند.
سعید لیلاز عضو شورای مرکزی کارگزاران سازندگی:هاشمی، روحانی، خاتمی و ناظق نوری؛ نخ تسبیح یکپارچگی اصلاح طلبان
رسیدن به وحدت در جریان اصلاح طلبی در شرایط فعلی که مهم ترین مطالبات جریان اصلاح طلبی تحقق تیافته است، حتماٌ ضرورت دارد.
در کنار ضرورت های درونی جریان اصلاحات، وضعیت حساس کشور در تمام ابعاد سیاسی و اقتصادی و بین المللی سرنوشت ساز بودن وحدت در میان اصلاح طلبان را بیشتر اثبات می کند.
اصلاح طلبان از طریق رسیدن به وحدت می توانند با توان بیشتری به دولت برای تحقق شعارهایش کمک کنند و هم این که داز انحراف دولت اعتدال نسبت به وعده ها نیز جلوگیری نمایند.
به اعتقاد من، مجموعه ای یکپارچه از اصلاح طلبان، تحت رهبری آقایان هاشمی، خاتمی، روحانی و ناط نوری و آقای عارف می تواند گام مهمی در رسیدن به وحدت اصلاح طلبان باشد.
در این راه البته جریان اصلاح طلبی با موانع درونی و بیرونی نیز مواجه خواهد شد؛ مهم ترین مانع رسیدن به وحدت در درون این جریان، گرایش های فردگرایانه در میان برخی از نیروهای سیاسی است. چنان که در انتخابات ریاست جمهوری ۹۲ نیز به دلیل وجود همین گرایش ها در آستانه شکاف نیروها بودیم، اما فشار بدنه اجتماعی رهبران این جریان را در تلاش برای رسیدن به یکپارچگی قانع کرد.
در انتخابات آینده نیز نیاز و فشار بدنه اجتماعی، رهبران اصلاحات را به سمت وحدت سوق خواهد داد.
دومین مانع دستیابی جریان اصلاحات به وحدت، از سوی جریان محافظه کار ایجاد می شود؛ اراده جریان اصولگرا در جلوگیری از یکپارچگی اصلحا طلبان است.
