نگاهی به اظهارات گلمحمدی و چند سوال
آیا ما واقعا خیلی خیلی خیلی ضعیف هستیم؟
ساعت 24-در حالی که تمام مقامات ورزش و حتی وزارت امور خارجه تلاش میکنند ثابت کنند دادن میزبانی به کشور بحرین برای رقابتهای انتخابی جام جهانی و میزبان نشدن هیچکدام از نمایندگان ایران در لیگ قهرمانان آسیا تصمیمی سیاسی است، برخی صداها از داخل عملا تمام این تلاشها را تحتتاثیر قرار داده است.
روزگذشته یحیی گلمحمدی سرمربی پرسپولیس به عنوان نایب قهرمان آسیا اظهاراتی را مطرح کرد که بدون شک در تصمیمات ایافسی در همین پرونده و تمام درخواستهای ایران برای میزبانیهای آینده اثرگذار خواهد بود.
گلمحمدی گفت:«این کرونا خیلی از مشکلات فوتبال ما را عیان و بیان کرد. نشان داد که چقدر از نظر امکاناتی فقیر هستیم. از نظر امکاناتی برای انجام و میزبانی تورنمنت شرایط آن را نداریم. اینقدر هم به این در و آن در نزنیم و به جای اینکه مشکلات و عدم میزبانی را گردن ایافسی و مسوولان آن بیندازیم باید به خودمان نگاه کنیم. بیاییم بیشتر کار کنیم و سرمایهگذاری کنیم. امکانات بیشتری در اختیار باشگاهها و تیم ملی قرار دهیم. ما الان در بحث تمرین و زمین مشکل داریم.» او در مورد تیمهای حریف اظهار کرد:«تیمهایی که میخواستند به تهران بیایند و تورنمنت را برگزار کنند باید چه کاری میکردیم. برای داوران هم باید زمین استاندارد در نظر میگرفتیم. ما اما از نظر امکانات خیلی، خیلی و خیلی ضعیف هستیم و انتظار میزبانی را نباید داشته باشیم. ما هم از نظر مبادلات مالی مشکل داریم و هم از نظر امکانات هتلی. در برخی از شهرها همین الان هم میبینیم که برخی تیمهای لیگ برتری هتل ندارند و ما باید به مسافرخانه برویم. با تمام مشکلاتی که وجود دارد ما زمین مسابقه خوب هم نداریم چه برسد به زمین تمرین.»
بدون شک بخشی از اظهارات یحیی گلمحمدی کاملا درست است اما همین اظهارات به ظاهر درست از دو جنبه باید مورد پرسشگری قرار بگیرد. اول از همه در بحث میزبانی انتخابی جام جهانی. در حالی که به طور مشخص تهران قرار است میزبان 4 تیم آسیایی باشد، معلوم نیست چرا باید بحث نداشتن هتل و زمین خوب در برخی از شهرستانها وسط کشیده شود؟ آیا واقعا در تهران امکانات هتلینگ خوب نداریم؟ آیا در تهران زمین مناسب برای برگزاری چند مسابقه نیست؟ آیا کمپ تیم ملی به اضافه دو استادیوم به غیر از آزادی برای محل تمرین 4 تیم کافی به نظر نمیرسد؟ آیا کشوری مثل بحرین با دمای هوای ۴۰ درجه در خرداد از نظر هتل و زمین تمرین وضعیت بهتری از ما دارد؟ و آیا این تفاوت آنقدر معنادار است که سرمربی پرسپولیس بگوید ما خیلی خیلی خیلی ضعیف هستیم و بحرین خیلی خیلی خیلی قوی؟
مساله دوم اینکه اگر قرار است در وضعیت چانهزنی با کنفدراسیون فوتبال آسیا قرار بگیریم لازم است که یک صدا از کشور خارج شود. اینکه ظریف به اینفانتینو نامه بزند و بگوید ما میتوانیم میزبان باشیم و فیفا هم در جواب نامه بگوید بله شما میتوانید اما برخی از چهرههای اثرگذار ورزش بگویند ما مطلقا هیچ چی نداریم، فارغ از اینکه کدام یک درست میگویند، نتیجهای جز جدی گرفته نشدن برای ما به ارمغان نمیآورد. باید یادمان باشد همین میزبانی که سرمربی پرسپولیس حق بحرین میداند چقدر میتواند در صعود یا عدم صعود تیم ملی به جام جهانی موثر باشد. باید یادمان باشد که نرفتن تیم ملی به جام جهانی چه تبعات سنگینی برای فوتبال ما به ارمغان میآورد. همین تیم پرسپولیس که چند ملیپوش در جام جهانی خواهد داشت میلیونها دلار ضرر میکند. باشگاههای دیگر هم به همین شکل. تازه این فقط یکی از فرصتهایی است که از دست میرود که نتیجه مستقیمش گریبانگیر تیمی میشود که یحیی گلمحمدی سرمربیگریاش را برعهده دارد.
گلمحمدی گفت:«این کرونا خیلی از مشکلات فوتبال ما را عیان و بیان کرد. نشان داد که چقدر از نظر امکاناتی فقیر هستیم. از نظر امکاناتی برای انجام و میزبانی تورنمنت شرایط آن را نداریم. اینقدر هم به این در و آن در نزنیم و به جای اینکه مشکلات و عدم میزبانی را گردن ایافسی و مسوولان آن بیندازیم باید به خودمان نگاه کنیم. بیاییم بیشتر کار کنیم و سرمایهگذاری کنیم. امکانات بیشتری در اختیار باشگاهها و تیم ملی قرار دهیم. ما الان در بحث تمرین و زمین مشکل داریم.» او در مورد تیمهای حریف اظهار کرد:«تیمهایی که میخواستند به تهران بیایند و تورنمنت را برگزار کنند باید چه کاری میکردیم. برای داوران هم باید زمین استاندارد در نظر میگرفتیم. ما اما از نظر امکانات خیلی، خیلی و خیلی ضعیف هستیم و انتظار میزبانی را نباید داشته باشیم. ما هم از نظر مبادلات مالی مشکل داریم و هم از نظر امکانات هتلی. در برخی از شهرها همین الان هم میبینیم که برخی تیمهای لیگ برتری هتل ندارند و ما باید به مسافرخانه برویم. با تمام مشکلاتی که وجود دارد ما زمین مسابقه خوب هم نداریم چه برسد به زمین تمرین.»
بدون شک بخشی از اظهارات یحیی گلمحمدی کاملا درست است اما همین اظهارات به ظاهر درست از دو جنبه باید مورد پرسشگری قرار بگیرد. اول از همه در بحث میزبانی انتخابی جام جهانی. در حالی که به طور مشخص تهران قرار است میزبان 4 تیم آسیایی باشد، معلوم نیست چرا باید بحث نداشتن هتل و زمین خوب در برخی از شهرستانها وسط کشیده شود؟ آیا واقعا در تهران امکانات هتلینگ خوب نداریم؟ آیا در تهران زمین مناسب برای برگزاری چند مسابقه نیست؟ آیا کمپ تیم ملی به اضافه دو استادیوم به غیر از آزادی برای محل تمرین 4 تیم کافی به نظر نمیرسد؟ آیا کشوری مثل بحرین با دمای هوای ۴۰ درجه در خرداد از نظر هتل و زمین تمرین وضعیت بهتری از ما دارد؟ و آیا این تفاوت آنقدر معنادار است که سرمربی پرسپولیس بگوید ما خیلی خیلی خیلی ضعیف هستیم و بحرین خیلی خیلی خیلی قوی؟
مساله دوم اینکه اگر قرار است در وضعیت چانهزنی با کنفدراسیون فوتبال آسیا قرار بگیریم لازم است که یک صدا از کشور خارج شود. اینکه ظریف به اینفانتینو نامه بزند و بگوید ما میتوانیم میزبان باشیم و فیفا هم در جواب نامه بگوید بله شما میتوانید اما برخی از چهرههای اثرگذار ورزش بگویند ما مطلقا هیچ چی نداریم، فارغ از اینکه کدام یک درست میگویند، نتیجهای جز جدی گرفته نشدن برای ما به ارمغان نمیآورد. باید یادمان باشد همین میزبانی که سرمربی پرسپولیس حق بحرین میداند چقدر میتواند در صعود یا عدم صعود تیم ملی به جام جهانی موثر باشد. باید یادمان باشد که نرفتن تیم ملی به جام جهانی چه تبعات سنگینی برای فوتبال ما به ارمغان میآورد. همین تیم پرسپولیس که چند ملیپوش در جام جهانی خواهد داشت میلیونها دلار ضرر میکند. باشگاههای دیگر هم به همین شکل. تازه این فقط یکی از فرصتهایی است که از دست میرود که نتیجه مستقیمش گریبانگیر تیمی میشود که یحیی گلمحمدی سرمربیگریاش را برعهده دارد.
