نگاهی به باخت پرسپولیس مقابل الوحده امارات
بیانگیزگی، خستگی یا اشتباه تاکتیکی؟
ساعت 24-پرسپولیس بهترین تیم ایران تا پایان هفته چهارم مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا در بازی پنجم مقابل الوحده امارات با یک گل شکست خورد. این نخستین باخت پرسپولیس در این رقابتها بود.
سرخها در شرایطی مقابل تیم اماراتی قرار گرفتند که با ۱۲ امتیاز صعودشان را حداقل به عنوان تیم دوم به دور بعد مسجل کرده بودند. خیلیها همین اطمینان خاطر را دلیل افت بازیکنان پرسپولیس عنوان کردند و از بیانگیزگی تیم گفتند. در سمت مقابل برخی به خستگی بازیکنان تیم اشاره کرده و درنهایت عدهای نیز به اشتباهات تاکتیکی یحیی گلمحمدی اشاره کردند. به نظر میرسد دلیل باخت نماینده کشورمان تلفیقی از هر سه گزینه باشد. شکی در این نیست که هر تیمی که شرایطش تثبیت شده باشد در هر تورنمنتی انگیزههایش برای جنگیدن را از دست میدهد یا لااقل این انگیزهها کمرنگ میشود. این شرایط حتی بارها برای خود پرسپولیس هم رخ داده است. آنها فصل قبل بعد از اینکه قهرمانیشان را در لیگ برتر مسجل کردند پس از مدتها شکست خوردند. در چنین شرایطی کادر فنی هم کار خیلی سختی دارد. اینکه بتواند در بازیکنی که تکلیفش معلوم شده انگیزه ایجاد کند جزو وظایف پیچیده یک مربی است. سهلانگاری بازیکنان پرسپولیس در دقایق ابتدایی شروع بازی مقابل الوحده هم ثابت میکند که این دیدگاه دور از واقعیت نیست. جایی که مدافعین این تیم به راحتی اجازه ورود مهاجم حریف به محوطه جریمه خودشان را دادند تا الوحده روی تنها موقعیتش تا آخر بازی به گل برتری برسد. خستگی بازیکنان پرسپولیس هم در این شکست بیتاثیر نبود. یحیی گلمحمدی در بازی قبلی به برخی بازیکنان اصلی تیمش استراحت داد. او در مجموع ۵ بازی تلاش کرد از سیستم چرخشی استفاده کند تا شرایط وحشتناک آب و هوایی هند و کیفیت بد زمین مسابقه توان بازیکنان تیمش را تحلیل نبرد. با این حال برخی مسائل نظیر خستگی اجتنابناپذیر هستند. شکل دویدن بازیکنان پرسپولیس مخصوصا در ۱۵ دقیقه پایانی بازی جایی که تیم حریف 10 نفره شده بود و سرخها میتوانستند با فشار بیشتر کار را لااقل به تساوی بکشانند، نشان میداد که دیگر نایی برای ادامه باقی نمانده. این خستگی منجر به دادن پاسهای اشتباه، تصمیمگیریهای غلط و بروز رفتار پرخاشگرانه شد و درنهایت پرسپولیس نتوانست به گل تساوی برسد. پرسپولیس در بازی مقابل الوحده ۷۵درصد مالکیت توپ را در اختیار داشت، ۵۳۷ پاس در مقابل کمتر از ۲۰۰ پاس حریف ارسال کرد و در مجموع حاکم میدان بود. با این حال این تیم برخلاف همیشه در خلق موقعیت چندان موفق نبود و همچنین در استفاده از کارهای ترکیبی همیشگیاش شکست میخورد. بخش عمدهای از این شرایط محصول تجمع شدید مدافعین الوحده مقابل دروازه خودی بود. بخش دیگرش نیز به جابهجاییهای بیثمر بازیکنان پرسپولیس برمیگشت. امید عالیشاه وقتی وارد زمین شد نتوانست آن نقش محوری بازیهای قبلی را به دست بگیرد، چراکه تجمع بازیکنان حریف اجازه نمیداد امید فضا به دست بیاورد. بازیکنان دیگر پرسپولیس هم کمکی به عالیشاه برای پیدا کردن فضا نکردند. مهدی عبدی در ادامه روزهای ناامیدکنندهاش در پرسپولیس تنها به ایستادن در محوطه جریمه اکتفا میکرد و منتظر بود توپی روی تیر دو به او برسد تا استفاده کند. توپهایی که البته رسید اما مهاجم این روزها بیتمرکز پرسپولیس آنها را یکی پس از دیگری از دست داد. رفتن کامیابینیا به خط دفاع، حضور نوراللهی در باکس حریف و حرکات علی شجاعی در سمت چپ هیچکدام چیزی نبود که بتواند گره بازی پرسپولیس را باز کند. به هر حال پرسپولیس فعلا با ۱۲ امتیاز صدرنشین گروهش است و در صورت کسب حتی یک تساوی در بازی آخر مقابل الریان صعودش را به عنوان تیم نخست به دور بعد قطعی میکند. صعود پرسپولیس از این گروه با توجه به نتایج سایر گروهها حداقل به عنوان تیم دوم قطعی شده است.
