حمایت عرب و فارس از زهره کودایی
ابتدای هفته اردنیها که در مسابقات انتخابی جام ملتهای آسیا مقابل تیم ایران شکست خوردند از AFC خواستند در مورد جنسیت یکی از بازیکنان ایران تحقیق کند. آنها معتقد بودند تیم ایران از یک «مرد» در ترکیب خود بهره برده و برای اثبات منطقی بودن ادعایشان به اتفاقاتی که سال ۲۰۱۵ رخ داده بود، رجوع کردند. به این معنا که ایران قبلا هم از این کارها کرده. کتایون خسرویار، سرمربی سابق تیم ملی در این رابطه با شرمآور خواندن ادعای اردنیها نوشت: «وقتی آنقدر خوب بازی میکنید که جنسیت شما را زیر سوال میبرند، شرمآور است! هیچ چیز رسمی اعلام نشد ولی من دقیقا میدانم آنها درباره چه کسی صحبت میکنند و او در سال 2008 وقتی اولین اتهامات را دید یک جهنم را پشت سر گذاشت. همان زمان در مورد او چندین و چندبار تحقیق شد و همچنین او تنها بازیکنی نیست که آیندهای درخشان در آسیا دارد.» برخی دیگر از ورزشکاران و مسوولان هم به نوبه خود به این مساله واکنش نشان دادند. مریم ایراندوست، سرمربی تیم ملی فوتبال زنان به خبرنگار روزنامه اعتماد گفت: «به نظرم به این موضوع واهی نپردازیم، بهتر است.» ایراندوست در ساعات بعد این اطمینان را به هواداران فوتبال داد که مشکلی در این زمینه وجود ندارد. زهره هراتیان، رییس ایفمارک نیز گفت: «به عنوان فردی که در فضای بینالمللی فعالیت دارم، بحث تعیین جنسیت به صورت روتین در کنفدراسیون فوتبال آسیا انجام میشود. اصل کلیه مستندات تیم ملی فوتبال زنان ایران که در مرکز مورد تایید AFC انجام شده، موجود است و هر زمان که AFC درخواست کند، آن را ارسال خواهیم کرد.» ساعاتی بعد مشخص شد آن بازیکنی که اردنیها خواستند جنسیتش مشخص شود «زهره کودایی» دروازهبان تیم ملی است. کسی که با گرفتن دو پنالتی از بازیکنان اردن مهر شکست را در پرونده این تیم ثبت کرد. با رسانهای شدن نام کودایی بلافاصله موجی از نفرتپراکنی در شبکههای اجتماعی توسط کاربران اردنی علیه ملیپوش کشورمان به راه افتاد. این حجم از نفرتپراکنی آنقدر شدید بود که تعجب کاربران عرب زبان سایر کشورها را به دنبال داشت و فعالان حقوق زنان در کشورهای لبنان و مصر در میان سکوت فعالان ایرانی کمپینی برای حمایت از دروازهبان تیم ملی زنان ایران به راه انداختند. این کاربران با پیامهایی دلگرمکننده همراه با ایموجی قلب از کودایی و تلاشی که در راه رسیدن به موفقیت انجام داده حمایت کردند و کاربران اردنی را مورد انتقاد قرار دادند. در فضای مجازی ایران هم گرچه در ابتدا کسی به این موضوع توجه خاصی نشان نداده بود، کمکم واکنشهایی شروع شد و بعد از چند توییت و پست تمسخرآمیز همه به سمت حمایت از ستاره تیم ملی فوتبال زنان شیفت کردند. با این وجود شروع حمایتهای کاربران فارسی زبان بعد از کاربران عرب زبان در نوع خودش سوالبرانگیز شد. بسیاری این پرسش را مطرح کردند که فعالان حقوق زنان چرا در مقابل چنین هجمه زشتی به قهرمان ملی ایران بابت مسائل جنسیتی سکوت کردند. روز گذشته برخی رسانههای نزدیک به کنفدراسیون فوتبال آسیا خبر از رد شکایت فدراسیون فوتبال اردن دادند. سایت استاد الدوحه قطر نوشت: AFC در پاسخ به این اتهام صراحتا اعلام کرده که دروازهبان تیم ملی زنان ایران نامش زهره کودایی است و یک زن است. اما سایت الوکره مدعی شد این پرونده هنوز در جریان و حتی ممکن است کودایی مجبور شود در کمیسیون پزشکی کنفدراسیون فوتبال آسیا حضور پیدا کند. برخی رسانهها هم از درخواست غرامت یک میلیون دلاری کودایی از فدراسیون فوتبال اردن بابت اتهامزنی خبر دادهاند. این خبر مورد تایید فدراسیون فوتبال اردن قرار نگرفت. در این میان خود کودایی هنوز نخواسته واکنشی به این مساله نشان بدهد. مسالهای که چندان هم غیر قابل هضم نیست. بدون شک این ملیپوش کشورمان که قبل از فوتبالیست شدن با کار کردن در نجاری جای خالی پدر را در خانواده پر میکرده این روزها فشار روانی زیادی را تحمل میکند. فشاری که حتما بیشتر از کار کردن با چوب و اره برای تامین مخارج زندگی است. در پایان ذکر این نکته لازم است که رییس فدراسیون فوتبال اردن احتمالا از همان ابتدا میدانست که شکایتش راه به جایی نمیبرد برای همین در توییتر درخواستش را مطرح کرد چون میدانست این مساله سوژه خوبی برای رسانههاست و از این طریق به فوتبال ایران فشار وارد میشود. تیم حقوقی فدراسیون فوتبال ایران میتواند با پیگیری این مساله و شکایت از فدراسیون فوتبال اردن آنها را وادار به عذرخواهی و جبران خسارت کند.