کشتی "سایپا" و "ناخدا جمالی"
ساعت24-بر کسی پوشیده نیست که سایپا این روزها اوضاع مالی خوبی ندارد و هنوز نتوانسته از گیجی ضربهای که سال ۸۹ در پی واگذاری سهامش خورد، در بیاید.
پس از هفتهها گمانه زنی بالاخره مدیرعامل سایپا تغییر کرد، تغییری که به گفته مسوولان سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران (سهامدار دولتی ایران خودرو و سایپا) در راستای تقویت بنیه مالی دومین خودروساز بزرگ کشور و خروج آن از بحران نقدینگی، انجام شد و اینگونه بود که چشم ما به جمال، جمالی روشن شد.
آن طور که مسوولان سازمان گسترش میگویند، مدیریت پیشین سایپا نقصی نداشته و تغییر رخ داده (رفتن سعید مدنی و آمدن مهدی جمالی به جای وی) تنها به این دلیل بوده که مدیری آگاه به مسائل مالی، در راس هرم مدیریتی دومین خودروساز بزرگ ایران قرار گیرد.
در سوابق مهدی جمالی مدیرعامل جدید سایپا آمده که مدیرعامل صندوق بازنشستگی کشور بوده و پیش از آمدن به کیلومتر ۱۶ جاده مخصوص نیز ریاست لیزینگ صنعت و معدن را بر عهده داشته است و اینها از نظر مسوولان بالادستی، برای اداره سایپا کفایت میکند.
بر کسی پوشیده نیست که سایپا این روزها اوضاع مالی خوبی ندارد و هنوز نتوانسته از گیجی ضربهای که سال ۸۹ در پی واگذاری سهامش خورد، در بیاید.
به روایت سایپاییها، در آن سال، دو هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان نقدینگی از سایپا بیرون رفته که از این رقم، یک هزار و ۸۰۰ میلیارد تومان صرف خرید سهام شرکت توسط خودش شده است.
مسوولان وقت سایپا همچنین ۴۸۰ میلیارد تومان نیز صرف خرید شرکتی به نام "بن رو" کردهاند، آن هم در حالی که به گفته مدنی (مدیرعامل پیشین سایپا) شرکت موردنظر تنها ۲۵۰ میلیارد تومان ارزش داشته است.
با این حساب، مشخص می شود آنچه که سایپا را گرفتار طوفان مالی کرده و تا آستانه غرق شدن در دریای بحران پیش برده است، مدیریت ضعیف و البته سیاسی این شرکت در اواخر دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ بوده و اگر آن دو هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان از سایپا خارج نمی شد، دومین خودروساز بزرگ ایران حالا در ساحل آرامش قرار داشت.
به روایت آمارها، تولید سایپا ماههاست روی غلتک افتاده و این شرکت از ناحیه فروش محصولاتش هفتهای ۲۰۰ میلیارد تومان درآمد دارد، بنابراین از بابت فروش و تولید تقریبا خیالش راحت است و تنها میماند مدیریت خزانهاش.
سایپا در سالهای ۸۹ و ۹۰ نیز تولید و فروش بسیار بالایی داشت و در این دو بخش حتی رکورد نیز زد، اما تصمیمات سیاسی و به دور از منطق اقتصادی سبب شد این شرکت از ساحل آرامش به دریای طوفان زده نقدینگی بیفتد.
این تجربه نشان میدهد سایپایی که حالا توانسته پس از دو سال سخت و نفسگیر، به آرامشی نسبی در تولید برسد، اگر درگیر سیاست بازی نشود و حواشی سیاسی جای تصمیمات اقتصادی را تنگ نکند، فرصت نجات از گرداب بحران مالی را خواهد داشت.
عملیات نجات دومین خودروساز بزرگ ایران البته از شهریور ۹۱ و با حضور سعید مدنی در پشت سکان آن آغاز شد و وی توانست در حد توان خود، این کشتی بحران زده و در آستانه غرق شدن را روی آب نگه دارد و حالا مدنی رفته و ناخدایی دیگر سکاندار سایپا شده تا مرحله سخت دیگری از این عملیات را بر عهده بگیرد.
باید منتظر ماند و دید "ناخدا جمالی" با کشتی سایپا چه خواهد کرد و آیا میتواند آن را از گرداب مالی نجات دهد و به ساحل آرامش برگرداند.
آن طور که مسوولان سازمان گسترش میگویند، مدیریت پیشین سایپا نقصی نداشته و تغییر رخ داده (رفتن سعید مدنی و آمدن مهدی جمالی به جای وی) تنها به این دلیل بوده که مدیری آگاه به مسائل مالی، در راس هرم مدیریتی دومین خودروساز بزرگ ایران قرار گیرد.
در سوابق مهدی جمالی مدیرعامل جدید سایپا آمده که مدیرعامل صندوق بازنشستگی کشور بوده و پیش از آمدن به کیلومتر ۱۶ جاده مخصوص نیز ریاست لیزینگ صنعت و معدن را بر عهده داشته است و اینها از نظر مسوولان بالادستی، برای اداره سایپا کفایت میکند.
بر کسی پوشیده نیست که سایپا این روزها اوضاع مالی خوبی ندارد و هنوز نتوانسته از گیجی ضربهای که سال ۸۹ در پی واگذاری سهامش خورد، در بیاید.
به روایت سایپاییها، در آن سال، دو هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان نقدینگی از سایپا بیرون رفته که از این رقم، یک هزار و ۸۰۰ میلیارد تومان صرف خرید سهام شرکت توسط خودش شده است.
مسوولان وقت سایپا همچنین ۴۸۰ میلیارد تومان نیز صرف خرید شرکتی به نام "بن رو" کردهاند، آن هم در حالی که به گفته مدنی (مدیرعامل پیشین سایپا) شرکت موردنظر تنها ۲۵۰ میلیارد تومان ارزش داشته است.
با این حساب، مشخص می شود آنچه که سایپا را گرفتار طوفان مالی کرده و تا آستانه غرق شدن در دریای بحران پیش برده است، مدیریت ضعیف و البته سیاسی این شرکت در اواخر دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ بوده و اگر آن دو هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان از سایپا خارج نمی شد، دومین خودروساز بزرگ ایران حالا در ساحل آرامش قرار داشت.
به روایت آمارها، تولید سایپا ماههاست روی غلتک افتاده و این شرکت از ناحیه فروش محصولاتش هفتهای ۲۰۰ میلیارد تومان درآمد دارد، بنابراین از بابت فروش و تولید تقریبا خیالش راحت است و تنها میماند مدیریت خزانهاش.
سایپا در سالهای ۸۹ و ۹۰ نیز تولید و فروش بسیار بالایی داشت و در این دو بخش حتی رکورد نیز زد، اما تصمیمات سیاسی و به دور از منطق اقتصادی سبب شد این شرکت از ساحل آرامش به دریای طوفان زده نقدینگی بیفتد.
این تجربه نشان میدهد سایپایی که حالا توانسته پس از دو سال سخت و نفسگیر، به آرامشی نسبی در تولید برسد، اگر درگیر سیاست بازی نشود و حواشی سیاسی جای تصمیمات اقتصادی را تنگ نکند، فرصت نجات از گرداب بحران مالی را خواهد داشت.
عملیات نجات دومین خودروساز بزرگ ایران البته از شهریور ۹۱ و با حضور سعید مدنی در پشت سکان آن آغاز شد و وی توانست در حد توان خود، این کشتی بحران زده و در آستانه غرق شدن را روی آب نگه دارد و حالا مدنی رفته و ناخدایی دیگر سکاندار سایپا شده تا مرحله سخت دیگری از این عملیات را بر عهده بگیرد.
باید منتظر ماند و دید "ناخدا جمالی" با کشتی سایپا چه خواهد کرد و آیا میتواند آن را از گرداب مالی نجات دهد و به ساحل آرامش برگرداند.
