نوبخت در نشست برنامه ششم توسعه عنوان کرد
رشد ۸درصدی در گرو ۱۰۶۳تریلیون تومان سرمایه
ساعت 24-سخنگوی دولت این بار با برگزاری نشستی جداگانه از جلسات هر هفته دولت، آغاز استقلال فعالیت خود در قامت رئیس سازمان مدیریت و برنامهریزی را از شغل دیگر دولتی خود یادآور شد. به گفته محمدباقر نوبخت، این نشست با هدف طلب همیاری رسانه ها برای برقراری ارتباط میان مسئولان سازمان برنامه با نخبگان برگزار شد، هرچند او در انتهای سخنان خود چندان رغبتی به پاسخگویی خبرنگاران در این نشست جداگانه نداشت و تاکید بر واسپاری سوالات به نشست هیات دولت داشت.
div align="justify">البته در نهایت به معدودی از پرسشهای خبرنگاران در این نشست هرچند کلی پاسخ داده شد. رئیس سازمان مدیریت و برنامهریزی در این نشست با اشاره به اینکه برای رسیدن به نرخ رشد هشتدرصدی طی برنامه ششم نیاز به سرمایهگذاری سالانه هزار و ٦٣ هزار میلیارد تومان (۱۰۶۳تریلیون تومان) است، گفت: برآوردها نشان میدهد هزار و ٦٣هزار میلیارد تومان منابع مالی نیاز است که ٦٠٠هزار میلیارد تومان آن در خوشبینانهترین حالت باید از منابع داخلی و بقیه آن از منابع خارجی تأمین شود. نوبخت با اشاره به اینکه این برنامه یک نقشه راه برای یک دوره زمانی معین برای حرکت از وضع موجود به وضع مطلوب است، اظهار کرد: یکی از اسنادی که در طراحی برنامه ششم استفاده خواهد شد، کتابی تحت عنوان «امنیت ملی و نظام اقتصادی ایران» بوده که مدل توسعهای براساس نظریه رئیس جمهور است. معاون رئیسجمهور، برنامه ششم را دو قانونه دانست و گفت: برای بخشی از قوانین موجود در برنامه مانند احکام قانون بودجه، قانون تنظیم ٢ مقررات برنامه تهیه خواهد شد و ابتدا به مجلس شورای اسلامی میرود و پس از آن قوانینی که نیاز به تصویب دارد، به مجلس تقدیم میشود. رئیس سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور با اشاره به انتظار از برنامه ششم تصریح کرد: جهتگیری متفاوت از دیگر برنامهها نیاز بوده و قصد نیست در یک محیط بسته برای ارتقای جایگاه کشور از سال ٩٥ تا ٩٩ کارشناسان داخلی سازمان برای نظام تصمیم بگیرند. باید مشخص شود، سال ٩٩ کجای این سند باشیم و در نهایت با یک برنامه تکمیلی (برنامه هفتم) به راحتی به اهداف مصرّح در چشمانداز برسیم. به گفته نوبخت همه دستگاههای اجرائی موظف هستند، احکام پیشبینی را که میتواند به برنامه ششم کمک کند در اختیار سازمان قرار دهند تا بهصورت لایحه مستقل به مجلس تقدیم شود. وی ادامه داد: سیاق برنامه ششم اینگونه خواهد بود که مجموعهای از احکام موجود در قالب قانون تنظیم ٢ ابتدا به مجلس میرود و پس از آن لایحه برنامه ششم به مجلس ارائه خواهد شد. در حقیقت آن دسته از موادی که نیاز به تصویب در مجلس دارد، ارائه میشود. در ادامه نوبخت از رسانهها درخواست کرد، تا یک بخش از برنامه رسانه خود را به موضوع برنامه ششم اختصاص دهد. رئیس سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور در پاسخ به سؤالی مبنی بر تعیین تکلیف قانون هدفمندی یارانه ها در برنامه ششم توسعه بیان کرد: یکی از بندهای سیاستهای کلی برنامه ششم درباره موضوع هدفمندی یارانه ها و سوق منابع به تولید و عدالت اجتماعی است. وی در پاسخ به این پرسش مبنی بر اینکه یکی از مشکلات برنامه های توسعهای، جامع نگربودن آنهاست اما با توجه به محدودیت منابع، اولویتبندی روی پیشرانهای توسعه و اقتصاد است، گفت: برنامه جامعنگر با برنامه جامع فرق میکند و میان همه موارد باید هماهنگی ایجاد شود و نمیتوان به موضوعات خاص توجه کرده و موضوع عدالت را در دوره برنامه ششم حل کرد. چند موضوع مشخص درنظر خواهیم گرفت و در این راستا هم نخبگان میتوانند پیشنهادات و اولویتها را مطرح کنند. نوبخت در پاسخ به سؤالی دیگری مبنی بر اینکه عملکرد برنامه پنجم چگونه بوده است، یادآور شد: متأسفانه برای اجرای برنامه پنجم تعدد احکامی که وجود داشت، برخی مواد حتی فرصت اجراشدن پیدا نکرد و اینکه عملکرد برنامه پنجم چگونه بوده است، در زمان ارائه لایحه بودجه ٩٥ گزارش آن نیز به مجلس ارائه میشود. وی در مورد هدفمندی نیز یادآور شد: شرایط کنونی منابع هدفمندی مطلوب نیست و شرایط موجود برای اصلاح آن فراهم شده است، چون طیف وسیعی از مردم، از نوزاد تا افرادی که به خاک سپرده میشوند، تحتتأثیر یارانهها هستند. در ادامه این نشست خبری فرهاد دژپسند معاون هماهنگی امور برنامه سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور به چگونگی اجرای سیاستهای برنامه ششم با همکاری اندیشمندان و رسانهها پرداخت و اظهار امیدواری کرد، با کمترین ایرادها برنامه ششم تهیه و تدوین شود، زیرا برنامههای توسعهای کارکرد خود را از دست داده و به مجموعهای از نیازها و قوانین دستگاهها تبدیل شده است. دژپسند به رویکرد اصلی برنامه ششم پرداخت و یادآور شد: این برنامه جامعنگر با نگاه ویژه به سه موضوع آب، محیط زیست و صندوقهای بازنشستگی خواهد بود و این موضوعات قطعا باید دو ویژگی داشته باشند که یک یا چند مانع توسعه را بردارند یا بستر آن را فراهم کنند.