گزارش ميداني از بيمارستانهاي تهران نشان ميدهد
قیمت رادیولوژی را بازار میدهد
ساعت 24-میگویند فقر ناشی از بیماری، بدترین نوع فقر است. کسی که بیمار میشود، اگر مجبور باشد تمام هزینههای درمانی را خود متقبل شود، به آستانه فقر خواهد رسید. البته اگر فرد بیمار، از طبقه متوسط باشد. بیماران طبقات ضعیفتر، تنها هنگامی میتوانند به درمان فکر کنند که هزینهاش به پای دولت نوشته شده باشد، در غیر این صورت باید قید درمان و سلامت را بزنند. گزاره اول، یک سوال را با خود همراه دارد: بیماران ایرانی چه هزینههایی را برای درمان پرداخت میکنند؟
div align="justify">چند وقتي است كه كارگزاران سلامت، بر طبل افزايش تعرفهها ميكوبند، و يكي از اصنافي كه بسيار از پايين بودن دريافتيشان نالانند، راديولوژيها هستند. اما آيا بيماران، توان پرداخت هزينههاي راديولوژي، با همين تعرفههاي موجود را دارند؟ و آيا افزايش هزينهها، به معناي غلتيدن ايرانيها به دامان فقر نيست؟ ما در نقش بيماراني كه به خدمات راديولوژي و MRI نياز دارند، به بيمارستانهاي خصوصي و دولتي در مناطق مختلف تهران سري زديم تا هم جوابي براي اين سوالات پيدا و هم پرسوجو كنيم كه آيا خدمات درماني در تمام مناطق تهران قيمتي يكسان دارند؟
بيمارستانهاي تهران بهطور رسمي، به ۲دسته خصوصي و دولتي تقسيم ميشوند. اما يك تقسيمبندي غير رسمي و نانوشته هم در مورد اين بيمارستانها وجود دارد. خدمات و هزينههاي بيمارستاني، در مناطق مختلف تهران نيز متفاوت است. منطق اقتصاد آزاد حكم ميكند كه قيمت خدمات را ميزان عرضه و تقاضاي آنها مشخص كند و به همين علت، تفاوت قيمت با توجه به تفاوت نوع خدمت در بيمارستانهاي خصوصي منطقي به نظر ميرسد. اما قوانين كشور چندان با اين منطق منطبق نيست. چراكه قيمت خدمات درماني بخش خصوصي نيز توسط دولت يا ساير نهادهاي نظارتي تعيين ميشود. بنابراين تفاوت قيمت در بيمارستانهاي مختلف، عجيب به نظر ميرسد. اين مساله وقتي عجيبتر ميشود كه متوجه شويد قيمت خدمات، در بيمارستانهاي دولتي بسته به منطقهيي كه بيمارستان در آن قرار دارد، فرق ميكند. اين درحالي است كه بنا به اصل ۲۹ قانون اساسي، دسترسي به درمان، حق تمام شهروندان ايراني است.
يك خدمت و ۲ قيمت
بيمارستان نسبتا كوچكي است و در مركز تهران قرار گرفته است. بيمارستان آپادانا، قبل از انقلاب تاسيس شده و آنطور كه يكي از پرستارانش ميگويد، قديميترين بيمارستان تهران است. ميگوييم كه قصد انجام MRI را داريم، اما بيمارستان دستگاه MRI ندارد. سراغ راديولوژي قفسه سينه را ميگيريم و ميگويند كه هزينهاش ۳۰ هزار تومان است. البته اگر بيمه خدمات درماني داشته باشيد، با ۱۶هزار تومان ميتوانيد از اين خدمت بهرهمند شويد. سري هم به جدول هزينههاي بستري ميزنيم تا به قولي قيمت دستمان بيايد. هزينه هر شب اقامت در بيمارستان، از ۲۰۰ هزار تومان تا يك ميليون و ۴۰۰ هزار تومان متغير است. برخورد كاركنان دوستانه است و خدمات مناسبي ارايه ميشود، البته تنها به بيماراني كه توان پرداخت چنين هزينههايي را دارند. چند خيابان آنطرفتر، سري به بيمارستان صدر ميزنيم. اين بيمارستان، از قبلي بزرگتر است و تاكيدش بر جراحيهاي تخصصي چشمپزشكي است. اما ساير خدمات را نيز ارايه ميكند. دستگاه MRI در اين بيمارستان نيز موجود نيست. بنابراين قيمت راديولوژي قفسه سينه را ميپرسيم. پاسخ عجيب به نظر ميرسد، چراكه قيمت اين خدمت، ۷۰ هزار تومان است. يعني چيزي بيشتر از دوبرابر قيمت قبلي. راديولوژي آزاد براي بيماران در اين بيمارستان گران تمام ميشود، اما تمام خدمات، از جمله راديولوژي براي بيماراني كه تحت پوشش بيمه تامين اجتماعي باشند، رايگان است.
دولت شمال و دولت جنوب
ميدان تجريش، در يكي از شماليترين نقاط تهران قرار گرفته و «بالاشهر» محسوب ميشود. بيمارستان شهداي تجريش، يك بيمارستان دولتي است كه در اين منطقه به خدمترساني مشغول است. بيمارستان، به وضوح شلوغتر از بيمارستانهاي خصوصي است. بيحوصلگي و برخورد نامناسب كاركنان نيز حكايت از همين موضوع دارد. علت اين مراجعه بسيار مشخص است؛ درمان در اين بيمارستان، بسيار ارزانتر از بيمارستانهاي خصوصي است. راديولوژي قفسه سينه براي بيمهشدگان ۴ تا ۵ هزار تومان است و قيمت آزاد آن نيز از ۲۰ هزار تومان تجاوز نميكند. قيمتMRI را ميپرسيم. ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار تومان براي بيماران هزينه خواهد داشت. البته به شرط آنكه بيمه باشند. قيمت آزاد اين خدمت تا ۴۰۰ هزار تومان نيز ميرسد.
به سمت ميدان توحيد ميرويم و سري به بيمارستان ۱۰۰۰تختخوابه امامخميني ميزنيم. اين بيمارستان، شلوغترين بيمارستاني است كه در روند تهيه اين گزارش به آن سر كشيدهايم. طبعا كاركنان نيز بيحوصله هستند. اما آنچه مشخصا مسووليتپذيري و پاسخگويي از ويژگيهاي آنهاست. بيمهشدگان ميتوانند به صورت كاملا رايگان از خدمات راديولوژي استفاده كنند و قيمت آزاد راديولوژي قفسه سينه چيزي در حدود ۵ هزار تومان است.
سراغ MRI ميرويم كه به وضوح ارزانتر از باقي بيمارستانهاست. با دفترچه بيمه ۱۴ هزار تومان وبدون دفترچه بيمه ۶۰ هزارتومان. البته يك جاي كار بايد بلنگد؛ از آنجا كه مراجعه بسيار زياد است، اين خدمت تنها به بيماران بستريشده در بيمارستان ارايه ميشود. نكته قابل تامل، اختلاف قيمت خدمات در ۲بيمارستان دولتي است كه در ۲ نقطه متفاوت از شهر تهران به خدمترساني مشغولند. گويا ۲ دولت در تهران به حكمراني مشغولاند. به سمت بيمارستان فيروزگر روانه ميشويم، اما لو ميرود كه خبرنگاريم و حراست از ورودمان جلوگيري ميكند. چراكه تهيه گزارش، تنها با مجوز دانشگاههاي علوم پزشكي امكانپذير است.
بيمه نيستيد، پس اينجا نياييد
در نقش بيمار، به بيمارستان لاله واقع در شهرك غرب مراجعه ميكنيم. اين بيمارستان نيز خصوصي است و طبق روال معمول، كيفيت خدماتش بهتر از بيمارستانهاي دولتي است و برخورد كاركنان مناسبتر است. مراجعات بسيار كمتري نيز به اين بيمارستان صورت ميگيرد. براي راديولوژي قفسه سينه ۳۰ هزار تومان و براي MRI ۱۸۰هزار تومان اخذ ميشود. اما يك نكته جالب وجود دارد؛ بيمارستان دفترچه بيمه قبول نميكند.
درمان بدون دفترچه بيمه، براي بيماران گران تمام ميشود، چه در بيمارستانهاي دولتي و چه در بيمارستانهاي خصوصي. اين در حالي است كه اصل ۲۹ام قانون اساس در مورد حق درمان براي همه صراحت دارد و ميگويد برخورداري از تامين اجتماعي از نظر بازنشستگي، بيكاري، پيري، از كارافتادگي، بيسرپرستي، در راه ماندگي، حوادث و سوانح و نياز به خدمات بهداشتي و درماني و مراقبتهاي پزشكي به صورت بيمه و غيره حقي است همگاني. حداقل دستمزد تعيين شده در سال ۹۴، ۷۱۲ هزار تومان است و جمعيت زيادي از ايرانيان، همين دستمزد را دريافت ميكنند. رجوع به بيمارستانهاي خصوصي براي اين دسته از شهروندان غيرممكن است. در بيمارستانهاي دولتي مجبور به تحمل صفهاي طولاني، برخوردهاي نامناسب و خدمات كم كيفيتتر هستند. حق اساسي شهروندان ايراني، به آساني و بيهزينه در دسترس همه آنها نيست. حقوق خبرنگاران، چندان بيشتر از اين حداقل حقوق نيست. من و همكارم نه توان مراجعه به بيمارستانهاي خصوصي را داريم و نه علاقهمنديم كه در بيمارستانهاي دولتي با تمام مشقات آن درمان شويم. تصميم ميگيريم تا جايي كه ممكن است، نيازي به MRI و راديولوژي قفسه سينه پيدا نكنيم.
بيمارستانهاي تهران بهطور رسمي، به ۲دسته خصوصي و دولتي تقسيم ميشوند. اما يك تقسيمبندي غير رسمي و نانوشته هم در مورد اين بيمارستانها وجود دارد. خدمات و هزينههاي بيمارستاني، در مناطق مختلف تهران نيز متفاوت است. منطق اقتصاد آزاد حكم ميكند كه قيمت خدمات را ميزان عرضه و تقاضاي آنها مشخص كند و به همين علت، تفاوت قيمت با توجه به تفاوت نوع خدمت در بيمارستانهاي خصوصي منطقي به نظر ميرسد. اما قوانين كشور چندان با اين منطق منطبق نيست. چراكه قيمت خدمات درماني بخش خصوصي نيز توسط دولت يا ساير نهادهاي نظارتي تعيين ميشود. بنابراين تفاوت قيمت در بيمارستانهاي مختلف، عجيب به نظر ميرسد. اين مساله وقتي عجيبتر ميشود كه متوجه شويد قيمت خدمات، در بيمارستانهاي دولتي بسته به منطقهيي كه بيمارستان در آن قرار دارد، فرق ميكند. اين درحالي است كه بنا به اصل ۲۹ قانون اساسي، دسترسي به درمان، حق تمام شهروندان ايراني است.
يك خدمت و ۲ قيمت
بيمارستان نسبتا كوچكي است و در مركز تهران قرار گرفته است. بيمارستان آپادانا، قبل از انقلاب تاسيس شده و آنطور كه يكي از پرستارانش ميگويد، قديميترين بيمارستان تهران است. ميگوييم كه قصد انجام MRI را داريم، اما بيمارستان دستگاه MRI ندارد. سراغ راديولوژي قفسه سينه را ميگيريم و ميگويند كه هزينهاش ۳۰ هزار تومان است. البته اگر بيمه خدمات درماني داشته باشيد، با ۱۶هزار تومان ميتوانيد از اين خدمت بهرهمند شويد. سري هم به جدول هزينههاي بستري ميزنيم تا به قولي قيمت دستمان بيايد. هزينه هر شب اقامت در بيمارستان، از ۲۰۰ هزار تومان تا يك ميليون و ۴۰۰ هزار تومان متغير است. برخورد كاركنان دوستانه است و خدمات مناسبي ارايه ميشود، البته تنها به بيماراني كه توان پرداخت چنين هزينههايي را دارند. چند خيابان آنطرفتر، سري به بيمارستان صدر ميزنيم. اين بيمارستان، از قبلي بزرگتر است و تاكيدش بر جراحيهاي تخصصي چشمپزشكي است. اما ساير خدمات را نيز ارايه ميكند. دستگاه MRI در اين بيمارستان نيز موجود نيست. بنابراين قيمت راديولوژي قفسه سينه را ميپرسيم. پاسخ عجيب به نظر ميرسد، چراكه قيمت اين خدمت، ۷۰ هزار تومان است. يعني چيزي بيشتر از دوبرابر قيمت قبلي. راديولوژي آزاد براي بيماران در اين بيمارستان گران تمام ميشود، اما تمام خدمات، از جمله راديولوژي براي بيماراني كه تحت پوشش بيمه تامين اجتماعي باشند، رايگان است.
دولت شمال و دولت جنوب
ميدان تجريش، در يكي از شماليترين نقاط تهران قرار گرفته و «بالاشهر» محسوب ميشود. بيمارستان شهداي تجريش، يك بيمارستان دولتي است كه در اين منطقه به خدمترساني مشغول است. بيمارستان، به وضوح شلوغتر از بيمارستانهاي خصوصي است. بيحوصلگي و برخورد نامناسب كاركنان نيز حكايت از همين موضوع دارد. علت اين مراجعه بسيار مشخص است؛ درمان در اين بيمارستان، بسيار ارزانتر از بيمارستانهاي خصوصي است. راديولوژي قفسه سينه براي بيمهشدگان ۴ تا ۵ هزار تومان است و قيمت آزاد آن نيز از ۲۰ هزار تومان تجاوز نميكند. قيمتMRI را ميپرسيم. ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار تومان براي بيماران هزينه خواهد داشت. البته به شرط آنكه بيمه باشند. قيمت آزاد اين خدمت تا ۴۰۰ هزار تومان نيز ميرسد.
به سمت ميدان توحيد ميرويم و سري به بيمارستان ۱۰۰۰تختخوابه امامخميني ميزنيم. اين بيمارستان، شلوغترين بيمارستاني است كه در روند تهيه اين گزارش به آن سر كشيدهايم. طبعا كاركنان نيز بيحوصله هستند. اما آنچه مشخصا مسووليتپذيري و پاسخگويي از ويژگيهاي آنهاست. بيمهشدگان ميتوانند به صورت كاملا رايگان از خدمات راديولوژي استفاده كنند و قيمت آزاد راديولوژي قفسه سينه چيزي در حدود ۵ هزار تومان است.
سراغ MRI ميرويم كه به وضوح ارزانتر از باقي بيمارستانهاست. با دفترچه بيمه ۱۴ هزار تومان وبدون دفترچه بيمه ۶۰ هزارتومان. البته يك جاي كار بايد بلنگد؛ از آنجا كه مراجعه بسيار زياد است، اين خدمت تنها به بيماران بستريشده در بيمارستان ارايه ميشود. نكته قابل تامل، اختلاف قيمت خدمات در ۲بيمارستان دولتي است كه در ۲ نقطه متفاوت از شهر تهران به خدمترساني مشغولند. گويا ۲ دولت در تهران به حكمراني مشغولاند. به سمت بيمارستان فيروزگر روانه ميشويم، اما لو ميرود كه خبرنگاريم و حراست از ورودمان جلوگيري ميكند. چراكه تهيه گزارش، تنها با مجوز دانشگاههاي علوم پزشكي امكانپذير است.
بيمه نيستيد، پس اينجا نياييد
در نقش بيمار، به بيمارستان لاله واقع در شهرك غرب مراجعه ميكنيم. اين بيمارستان نيز خصوصي است و طبق روال معمول، كيفيت خدماتش بهتر از بيمارستانهاي دولتي است و برخورد كاركنان مناسبتر است. مراجعات بسيار كمتري نيز به اين بيمارستان صورت ميگيرد. براي راديولوژي قفسه سينه ۳۰ هزار تومان و براي MRI ۱۸۰هزار تومان اخذ ميشود. اما يك نكته جالب وجود دارد؛ بيمارستان دفترچه بيمه قبول نميكند.
درمان بدون دفترچه بيمه، براي بيماران گران تمام ميشود، چه در بيمارستانهاي دولتي و چه در بيمارستانهاي خصوصي. اين در حالي است كه اصل ۲۹ام قانون اساس در مورد حق درمان براي همه صراحت دارد و ميگويد برخورداري از تامين اجتماعي از نظر بازنشستگي، بيكاري، پيري، از كارافتادگي، بيسرپرستي، در راه ماندگي، حوادث و سوانح و نياز به خدمات بهداشتي و درماني و مراقبتهاي پزشكي به صورت بيمه و غيره حقي است همگاني. حداقل دستمزد تعيين شده در سال ۹۴، ۷۱۲ هزار تومان است و جمعيت زيادي از ايرانيان، همين دستمزد را دريافت ميكنند. رجوع به بيمارستانهاي خصوصي براي اين دسته از شهروندان غيرممكن است. در بيمارستانهاي دولتي مجبور به تحمل صفهاي طولاني، برخوردهاي نامناسب و خدمات كم كيفيتتر هستند. حق اساسي شهروندان ايراني، به آساني و بيهزينه در دسترس همه آنها نيست. حقوق خبرنگاران، چندان بيشتر از اين حداقل حقوق نيست. من و همكارم نه توان مراجعه به بيمارستانهاي خصوصي را داريم و نه علاقهمنديم كه در بيمارستانهاي دولتي با تمام مشقات آن درمان شويم. تصميم ميگيريم تا جايي كه ممكن است، نيازي به MRI و راديولوژي قفسه سينه پيدا نكنيم.