داروی تنبلی در ورزش رسید
ساموئل ماركورا ميگويد اگر تصور ميزان تحرك در فعاليتهاي ورزشي را با كافئين و يا داروهاي محرك سيستم مغز كم كنيم، آنگاه فرد ميتواند به فعاليتهاي ورزشي خود ادامه دهد. ماركورا ضمن بيان اينكه انجام چنين كاري هم مفيد و هم بحثبرانگيز است، ميگويد: ميزان آگاهي از تحرك يكي از دلايل اصلي دوري افراد از انجام فعاليتهاي بدني در اوقات فراغت است در مقايسه با تماشاي تلويزيون كه نياز به هيچ تحركي ندارد. انجام بعضي فعاليتهاي سبكتر مانند پيادهروي نيز نياز به تحرك دارد.
وي ميگويد پيدا كردن راهي براي ترغيب افراد كمانگيزه براي ورزشهاي سبكتري چون پيادهروي ميتواند بسيار مفيد باشد. كاهش آگاهي از ميزان تحرك در فعاليتهاي ورزشي كه ورزش كردن را براي بسياري سخت كرده ميتواند در ترغيب فرد به ورزش كردن بسيار مفيد باشد زيرا اين دسته افراد با وجود اضافه وزن و يا خستگي رواني بعد از كار روزمره شروع به ورزش ميكنند.
ماراكورا ميگويد در حالي كه هيچ گونه مخالفتي از نظر اخلاقي درمورد استفاده از اين داروها براي ترك سيگار (نيكوتين) و يا درمان چاقي (سركوبكننده اشتها) نشده اما تصور منفي از دوپينگ در ورزش ميتواند مانع استفاده از اين محركها و ساير داروها براي درمان تنبلي در فعاليتهاي ورزشي باشد.
اين پژوهش در نشريه Sport medicine به چاپ رسيده است.
