ترامپ، کاندیدای فقرا
به گزارش ساعت ۲۴، امروز، ۵۰ سال بعد، اهدا کنندگان کوچک بخش مهمی از هر کمپین انتخاباتی موفق را تشکیل می دهند. اندی اسپان، یکی از مسئولین رده بالای جذب سرمایه در جناح دموکرات ها در ماه فوریه به نیویورک تایمز گفته بود:«هیلاری مخلوط سالمی از اهدا کنندگان سنتی و آنلاین را در اختیار دارد.» او ادامه داده بود:«این اهدا کنندگان کوچک، نقش مهمی در پیروزی ما در ماه نوامبر خواهند داشت.»
اشتیاق برای دریافت پول از اهدا کنندگان کوچک مختص یک جناح خاص نیست. چارت وستکات، یکی از کسانی است که به جمهوری خواهان کمک مالی می کند. او در ماه اکتبر به واشنگتن پست گفت:«توانایی تد کروز برای جذب سرمایه های مالی کوچک و بزرگ، او را به یک قدرت بزرگ در هر دو اردوگاه دموکرات ها و جمهوری خواهان بدل کرده است.» اما آیا ابعاد و اندازه کمک های مالی می تواند به موفقیت در صندوق رأی هم ختم شود؟
ما به توسری خورها رأی می دهیم!
یکی از محاسن دریافت کمک های مالی از اهدا کنندگان کوچک تر این است که به نامزد مورد نظر، ظاهر یک فرد توسری خور یا یک بیگانه سیاسی را می دهد و این هر دو، صفاتی هستند که در اتمسفر سیاسی کنونی خریدار دارند. یک فایده دیگر این مساله هم می تواند استقلالی باشد که از این قسم جذب منابع مالی ناشی می شود. اهدا کنندگانی که هر کدام ۱۰ یا ۲۰ دلار به یک کمپین انتخاباتی پول می دهند در مقابل چیزی نمی خواهند اما اهدا کنندگان بزرگ (بنا به فرض آنهایی که بیش از ۲۰۰ دلار پول پرداخت می کنند) در مقابل خواسته های بیشتری دارند. کاندیداهایی هم که پشت گرم به اهدا کنندگان کوچکتر باشند نیازی ندارند به دنبال ثروتمندان بیفتند تا از آنها پول بگیرند و این باعث خواهد شد بتوانند استقلال خودشان را حفظ کنند.
دانشگاهی ها چه می گویند؟
محاسن تکیه زدن به منابع مالی ای که اهدا کنندگان کوچک تأمین می کنند، حتی به ندرت در ادبیات دانشگاهی هم مورد اشاره قرار گرفته است. برخی از مطالعات می گویند کمپین های انتخاباتی نباید به این اهدا کنندگان توجه کنند و در مقابل، مطالعات دیگری توصیه می کنند که باید آنها را مهم تلقی کرد، چرا که تکیه زدن به این مردم معمولی، می تواند سیاست را در ایالات متحده دموکراتیک تر کند. در برخی دیگر از مطالعات هم به تفاوت هایی اشاره شده است که دو گروه اهدا کنندگان کوچک و بزرگ با یکدیگر دارند. داده های این بخش از مطالعات دانشگاهی نشان می دهند نگرانی های اهدا کنندگان ثروتمندتر عمدتاً اقتصادی است در حالی که نگرانی های اهدا کنندگان کوچک تر عمدتاً اجتماعی است. اهدا کنندگان کوچک تر معمولاً تمایل دارند که سیاست را دو قطبی ببینند و این موجب خواهد شد در انتخاب های سیاسی شان هم رادیکال تر عمل کنند. یک نکته مهم دیگر هم اهدا کردن پول به کمپین انتخاباتی کاندیدای برنده یا بازنده است. مطالعات نشان می دهند که اهدا کنندگان بزرگ، معمولاً به کاندیدای برنده پول می دهند، در حالی که احتمال آنکه اهدا کنندگان کوچک تر به کاندیداهای بازنده پول بدهند، بیشتر است.
ترامپِ متفاوت
به گزارش ساعت ۲۴، چنانچه دونالد ترامپ بتواند نامزد نهایی جمهوری خواهان شود، داده های به دست آمده در مطالعات دانشگاهی جایگاه خودشان را از دست خواهند داد. ترامپ از سال ۱۹۷۶ که بررسی داده های مالی کمپین های انتخاباتی ریاست جمهوری در ایالات متحده آمریکا آغاز شده است، کمتر از هر نامزد دیگری در این مرحله از انتخابات، به پول سرمایه داران و ثروتمندان تکیه کرده است. او تنها ۲۵ درصد از منابع مالی کمپین انتخاباتی اش را از اهدا کنندگان کمک های مالی بزرگ دریافت کرده است. از طرفی او تنها ۴ درصد از تمام کمک های مالی را در میان نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری آینده از آن خود کرده است. ترامپ افزون بر این، از زمان دونالد ریگان در سال ۱۹۸۰، اولین نامزد پیشتاز ریاست جمهوری در یک جناح خاص است که از نظر دریافت کمک های مالی در حزب خود، در جایگاه نخست قرار ندارد.
محمد مهدی حاتمی-ساعت ۲۴
منبع: اکونومیست