آشنایی کامل با دیابت نوع اول
در واقع بیماری دیابت به بیماری مرض قند معروف است و در دو نوع دیابت نوع 1 و دیابت نوع 2 می باشدبهتر است بدانید که دیابت نوع ا که زمانی به نام های دیابت نوجوانان و دیابت وابسته به انسولین نیز معروف بود، بیماری مزمنی است که وقتی پانکراس (لوزالمعده) میزان کمی انسولین(هورمونی که برای وارد کردن شکر به سلول ها به منظور تولید انرژی، نیاز است) ترشح میکند و یا اصلا انسولین ترشح نمی کند، اتفاق می افتد. عوامل متعددی از جمله عوامل ژنتیکی و آلوده شدن به ویروس هایی خاص می توانند، سبب ابتلاء به دیابت نوع یک شوند. هرچند دیابت نوع 1 معمولا در کودکی و نوجوانی رخ میدهد، اما امکان مبتلا شدن بزرگسالان نیز به این بیماری وجود دارد.
نشانه های ابتلا به دیابت نوع 1
نشانه های این بیماری می توانند به سرعت خود را نشان دهند و شامل موارد زیر باشد:
داشتن تشنگی شدید ، خشکی دهان و ادرار پی در پی
احساس کاهش وزن غیرعادی، خستگی و بی حالی
داشتن گرسنگی شدید و افزایش اشتها
احساس تاری دید
در واقع داشتن مشکلات پوستی (خشکی پوست، عفونت های قارچی و باکتریایی) که معمولا در دخترها شایع تر از پسرها می باشد.
سایر نشانه های خطرناک این بیماری که در اثر عدم کنترل قندخون رخ می دهد، شامل موارد زیر است :
از دست دادن هوشیاری
بی حسی یا سوزن سوزن شدن در پا
کتواسیدوز – زمانیکه سلول های شما نمی توانند برای تامین انرژی قند بسوزانند شروع به سوزاندن چربیبرای بدست آوردن انرژی می کنند که اینکارشان باعث بوجود آمدن کتون ها در خون می شود. کتون ها اسیدهایی هستند که می توانند بدن را مسموم کنند. میزان بالای اسید در بدن و سایر اختلالات که در نتیجه تغییر سطح PHخون ایجاد شدهاند، می توانند فرد را دچار اغماء کنند. در این شرایط باید فرد را سریعا به بیمارستان منتقل کرد.
نقش انسولین در بدن افراد
همانطور که قبلا گفتیم انسولین هورمونی است که از طریق پانکراس (لوزالمعده) تولید می شود، به ورود قند به سلول های بدن کمک می کند و میزان قند خون را پایین می آورد. زمانیکه قندخون شما کاهش می یابد ترشح انسولین توسط پانکراس هم کاهش می یابد.
شناخت نقش گلوکز در بدن
گلوکز (نوعی قند) منبع اصلی انرژی برای سلول هایی که ماهیچه و سایر بافت های بدن را میسازند، است. گلوکز از دو منبع عمده کبد انسان و غذا وارد بدن می شود.قند جذب خون انسان می شود و با کمک انسولین وارد سلول ها می گردد. کبد گلوکز اضافی را به شکل گلیکوژن ذخیره می کند. زمانی که قندخون شما به دلایل مختلف(نخوردن غذا) کاهش می یابد، کبد گلیکوژن های ذخیره شده را تبدیل به گلوکز می کند، تا انرژی بدن شما تامین شود. زمانی که شما
مبتلا به دیابت نوع 1
هستید، انسولینی در بدن وجود ندارد تا گلوکز ها را برای تبدیل به انرژی وارد بدن شما شود.
دلایل ابتلاء به دیابت نوع 1را بشناسید
قابل ذکر است که هرچند دلیل اصلی ابتلاء به دیابت نوع 1 نامعلوم است، ولی در اکثر افراد مبتلا، سیستم ایمنی بدن که بطور اغلب با باکتری ها و ویروس های خطرناک مبارزه می نماید. اشتباها شروع به نابود کردن سلول های سازندهی انسولین (islet) درون پانکراس می کند. ژنتیک و ویروسهایی خاص ممکن است عامل این واکنش غیرعادی سیستم ایمنی باشند. در ادامه بعضی از عواملی که می توانند در ابتلاء به این بیماری موثر باشند، بیان می کنیم:
داشتن عوامل ژنتیکی
داشتن سابقه خانوادگی
منطقه جغرافیایی
بعضی از ویروس ها
مصرف ویتامین D در نوزادی – تحقیقات نشان می دهد که ویتامین D می تواند در برابر بیماری دیابت نوع یک از شما محافظت کند، با اینحال نوشیدن زودهنگام
شیرگاو(یکی از منابع معمول ویتامین D ) در کودکی با افزایش خطر ابتلاء به دیابت نوع یک ارتباط دارد.
عوارض ابتلاء به دیابت نوع 1
درواقع دیابت نوع یک می تواند اعضا اصلی بدن از جمله قلب، رگهای خونی، سیستم اعصاب، چشمها و کلیهها را تحت تاثیر قرار دهد. کنترل همیشگی قندخون و نگه داشتن آن در سطح نرمال می تواند، بطور چشمگیری خطر ابتلاء به بسیاری از بیماریها را کاهش دهد. بعضی از خطراتی که دیابت طولانی مدت و کنترل نشده می تواند برای سلامتی داشته باشد، شامل موارد زیراست :
بیماری های قلب و رگ های خونی، بیماری عروق کرونر با درد قفسه سینه (انژین)، حمله قلبی، سکته مغزی، تنگ شدن رگها (تصلب شریان) و فشارخون بالا بعضی از
بیماریهایی هستند که امکان دارد برای افرادی که دیابت طولانی مدت و کنترل نشده دارند اتفاق می افتد.
آسیب به سیستم عصبی (نوروپاتی)
آسیب دیدن کلیه ها (نفروپاتی)
آسیب به چشم ها
واقعیت این است که آسیب های درمان نشده به پا که ممکن است منجر به قطع پا گردد.
داشتن مشکلات پوستی و دهانی
داشتن پوکی استخوان
بهتر است بدانیدکه مشکل در هنگام بارداری، قندخون بالا می تواند برای هر دو مادر و فرزند در هنگامبارداری زیانبار است.
داشتن مشکل شنوایی
با مصرف به اندازه مواد قندی از ایجاد بیماری جلوگیری کنیم .
دیابت نوع 1 چیست؟
دیابت نوع 1 که زمانی به نام های دیابت نوجوانان و دیابت وابسته به انسولین نیز معروف بود، بیماری مزمنی است که وقتی پانکراس (لوزالمعده) میزان کمی انسولین(هورمونی که برای وارد کردن شکر به سلول ها به منظور تولید انرژی، نیاز است) ترشح میکند و یا اصلا انسولین ترشح نمی کند، رخ میدهد. عوامل متعددی از جمله عوامل ژنتیکی و آلوده شدن به ویروس هایی خاص می توانند، باعث ابتلاء به دیابت نوع یک شوند. هرچند دیابت نوع 1 معمولا در کودکی و نوجوانی رخ میدهد، اما امکان ابتلا بزرگسالان نیز به این بیماری وجود دارد.
نشانه های ابتلا به دیابت نوع 1
نشانه های این بیماری می توانند به سرعت خود را نشان دهند و شامل:
تشنگی شدید ، خشکی دهان و ادرار پی در پی
کاهش وزن غیرعادی، خستگی و بی حالی
گرسنگی شدید و افزایش اشتها
تاری دید
مشکلات پوستی (خشکی پوست، عفونت های قارچی و باکتریایی) که معمولا در دخترها شایع تر از پسرهاست.
سایر نشانه های خطرناک این بیماری که در اثر عدم کنترل قندخون رخ می دهد، شامل:
از دست دادن هوشیاری
بی حسی یا سوزن سوزن شدن در پا
کتواسیدوز – زمانیکه سلول های شما نمی توانند برای تامین انرژی قند بسوزانند شروع به سوزاندن چربی برای بدست آوردن انرژی می کنند که اینکارشان باعث بوجود آمدن کتون ها در خون می شود. کتون ها اسیدهایی هستند که می توانند بدن را مسموم کنند. میزان بالای اسید در بدن و سایر اختلالات که در نتیجه تغییر سطح PH خون ایجاد شدهاند، می توانند فرد را دچار اغماء کنند. در این شرایط باید فرد را سریعا به بیمارستان منتقل کرد.
نقش انسولین در بدن
همانطور که قبلا گفتیم انسولین هورمونی است که از طریق پانکراس (لوزالمعده) تولید می شود، به ورود قند به سلول های بدن کمک می کند و میزان قند خون را پایین می آورد. زمانیکه قندخون شما کاهش می یابد ترشح انسولین توسط پانکراس هم کم می شود.
نقش گلوکز در بدن
گلوکز (نوعی قند) منبع اصلی انرژی برای سلول هایی که ماهیچه و سایر بافت های بدن را میسازند، است. گلوکز از دو منبع عمده کبد انسان و غذا وارد بدن می شود. قند جذب خون انسان می شود و با کمک انسولین وارد سلول ها می گردد. کبد گلوکز اضافی را به شکل گلیکوژن ذخیره می کند. زمانیکه قندخون شما بدلایل مختلف(نخوردن غذا) کاهش می یابد، کبد گلیکوژن های ذخیره شده را تبدیل به گلوکز می کند، تا انرژی بدن شما تامین شود. زمانیکه شما مبتلا به دیابت نوع 1 هستید، انسولینی در بدن وجود ندارد تا گلوکز ها را برای تبدیل به انرژی وارد بدن شما کند.
دلایل ابتلاء به دیابت نوع 1
هرچند دلیل اصلی ابتلاء به دیابت نوع 1 نامعلوم است، اما در اکثر افراد مبتلا، سیستم ایمنی بدن که بطور معمول با باکتری ها و ویروس های خطرناک مبارزه می کند، اشتباها شروع به نابود کردن سلول های سازندهی انسولین (islet) درون پانکراس می کند. ژنتیک و ویروسهایی خاص ممکن است عامل این واکنش غیرعادی سیستم ایمنی باشند. در ادامه بعضی از عواملی که می توانند در ابتلاء به این بیماری موثر باشند، بیان می کنیم:
عوامل ژنتیکی
سابقه خانوادگی
منطقه جغرافیایی
بعضی از ویروس ها
مصرف ویتامین D در نوزادی – تحقیقات نشان می دهد که ویتامین D می تواند در برابر بیماری دیابت نوع یک از شما محافظت کند، با اینحال نوشیدن زودهنگام شیرگاو(یکی از منابع معمول ویتامین D ) در کودکی با افزایش خطر ابتلاء به دیابت نوع یک ارتباط دارد.
عوارض ابتلاء به دیابت نوع 1
دیابت نوع یک می تواند اعضا اصلی بدن از جمله قلب، رگهای خونی، سیستم اعصاب، چشمها و کلیه ها را تحت تاثیر قرار دهد. کنترل همیشگی قندخون و نگه داشتن آن در سطح نرمال می تواند، بطور چشمگیری خطر ابتلاء به بسیاری از بیماریها را کاهش دهد. بعضی از خطراتی که دیابت طولانی مدت و کنترل نشده می تواند برای سلامتی داشته باشد، شامل:
بیماری های قلب و رگ های خونی، بیماری عروق کرونر با درد قفسه سینه (انژین)، حمله قلبی، سکتهمغزی، تنگ شدن رگها (تصلب شریان) و فشارخون بالا بعضی از بیماریهایی هستند که ممکن است برای افرادیکه دیابت طولانی مدت و کنترل نشده دارند رخ دهد
آسیب به سیستم عصبی (نوروپاتی)
آسیب دیدن کلیه ها (نفروپاتی)
آسیب به چشم ها
آسیب های درمان نشده به پا که ممکن است منجر به قطع پا شود
مشکلات پوستی و دهانی
پوکی استخوان
مشکل در هنگام بارداری، قندخون بالا می تواند برای هردو مادر و فرزند در هنگام بارداری زیانبار باشد
مشکل شنوایی
چگونه دیابت را تشخیص دهیم ؟
به گزارش بی اس ام اس : اگر شما برای آزمایش قندخون مراجعه کنیدو قند ناشـتای شـما زیر 100 باشـد یک فـرد طبیعی ازنظرقـندخون هسـتید ونگرانی بابت بیمـاری دیـابت ندارید. اما اگر این عدد (قند ناشتای صبح) از 126 بالاتر باشد و یا پس از مصرف 75 گرم گلوکز یا همان شربت قندی که به شما برای این تست می خورانند این عدد بالای 200 باشد شما مبتلا به دیابت هستید. بعضی اوقات قند بالای 200 به همراه علائم پرنوشی و پرادراری است. اما در میان این 2 گروه (سالم و بیمار)، افرادی وجود دارند که قند خونشان در محدوده وسط یعنی بین 100 تا 126 است. این گروه را که بعداً قرار است دیابت بگیرند، افراد پری دیابت یا دچار اختلال در تحمل گلوکز می نامیم که نیازمند درمان نیستند و باید با اصلاح شیوه زندگی خود و کاهش وزن و ترک غلط تغذیه ای از ابتلای زودرس به دیابت پیشگیری کنند. متأسفانه شیوع چاقی در جوامع امروز باعث شده بسیاری افراد در گروه مبتلایان به دیابت یا در مرحله قبل از آن قرار داشته باشند و به نشانگان متابولیک دچار باشند. وقتـی افراد دارای قـند خـون بیـن 100 تا 126 هسـتند، هیـچ علامتـی ندارنـد و حتـی تا مـوقعی که قـند خـون به حـدود 180 نرسـد نیـز به دلیل آنکه از ادرار دفع نمی شود و با خودش آب دفع نمی کند، فرد احساس تشنگی نمی کند و چون نیازمند به نوشیدن آب نیست یا دفع ادرار زیاد نمی شود و علامتی ندارد به پزشک مراجعه نمی کند. این در حالیست که قند بالای موجود در خون، به طور پنهانی مشغول صدمه زدن به بافت های بدن است. در این حالت است که بیماری دیابت، به طور پنهانی به چشم ها، کلیه، عروق و اعصاب شما آسیب می رساند.
گاه به طور اتفاقی با یک آزمایش خون متوجـه بالا بـودن قند می شـویم و گاهی شـما به خـاطر مشکلات چشـمی و یا درگیـری عـروق و اعصـاب پا به پزشک مراجعه می کنید و هرگز نمی دانید این بیماری مرموز چگونه از حدود یک دهه پیش، به طور پنهانی به شما آسیب رسانده است.
