شرط ورود به تیمهای اروپایی
جوانی و استمرار
ساعت24- نگاهی به انتقالهای تاریخ فوتبال ایران به اروپا نشان میدهد که دو ویژگی مهم جوانی و استمرار نقش بسیاری در جابهجایی بازیکنان داشته است.
بنابراین سفارشهای دوستانه هرگز نقشی در حضور بازیکنان ایرانی در تیمهای اروپایی نخواهد داشت و حتی تیمهای درجه دو اروپا نیز به این سبک و سیاق بازیکن جذب نمیکنند.
سادهانگارانه است که باور کنیم تیمهای اروپایی با این روش بازیکن بگیرند و چنین اتفاقاتی تنها در فوتبال ایران رخ میدهد که نمونههای آن را در سالهای اخیر بارها و بارها دیده و شنیدهایم.
سنتهای غلط به حدی فوتبال ایران را تحتالشعاع خود قرار داده که حتی تیمهای بزرگی همچون استقلال و پرسپولیس با این رویه بازیکن گرفتهاند که شاید بخشی از ناکامیهای آنها در سالهای اخیر ناشی از همین روال نادرست باشد.
بارها شنیدهایم که دروازهبان یک تیم بزرگ برای جذب بازیکنان جدید و به اصطلاح ستاره با بازیکنان مورد نظر وارد مذاکره شده و حتی در رسانهها نیز موضوع مذاکراتش برای جذب بازیکنان جدید را تایید کرده است.
چنین شیوهای اما در فوتبال اروپا محلی از اعراب ندارد و اگر نگاهی به تمام انتقالهای فوتبال ایران بیندازیم واقعیت ملموسی در برابرمان قرار میگیرد. باور اینکه سردار آزمون زمینهساز حضور مهدی طارمی در تیم روستوف شود در واقع ازهمین نقطه شکل میگیرد و اگر مربیان و مدیران باشگاهها در فوتبال ایران
هیچ گاه اجازه نمیدادند بازیکن برایشان نقش مدیر نقل و انتقالات را بازی کند، هرگز خبر سفارش آزمون به روستوفیها برای جذب طارمی رسانهای نمیشد.
مثال در اثبات دو ویژگی - جوانی و استمرار - که موجب حضور بازیکنان ایرانی در اروپا شده کم نیست. سردار آزمون، سعید عزتاللهی، علیرضا جهانبخش و میلاد محمدی همگی به واسطه برخورداری از شرایط سنی ایدهآل و البته داشتن استعداد اولیه راهی تیمهای درجه دو اروپایی شدهاند.
پیشترها نیز مهدی مهدویکیا، وحید هاشمیان، نکونام و مهدی پاشازاده با همین وضعیت راهی تیمهای اروپایی شدند. بازیکنانی همچون دایی، باقری، عزیزی و کریمی نیز به دلیل درخشش و استمرار بسیار در فوتبال آسیا مورد توجه قرار گرفتند و اگر تاثیرگذاری فوقالعاده آنها نبود شاید این بازیکنان نیز به دلیل نداشتن شرایط سنی آنچنان ایدهآل نمیتوانستند راهی به فوتبال اروپا
پیدا کنند.
بازیکنان فوتبال ایران نیز باید اصل ورود به دروازه اروپا را مورد توجه قرار دهند تا برای رسیدن به شرایط ایدهآلتر در حرفه خود از شانس و اقبال بیشتری برخوردار باشند. بازیکنی که در لیگ فوتبال ایران به رغم فرصتهای بسیاری که در اختیارش قرار میگیرد فرصتهای گلزنی را یکی پس از دیگری از دست میدهد و از شرایط سنی مطلوبی برخوردار نیست هیچ گاه نمیتواند شانسی برای حضور خود در فوتبال اروپا قایل شود و چنین خبرسازیهایی جز به بیراه رفتن، نتیجهای در برنخواهد داشت و باورهای غلطی را برای بازیکنان جوانتر ایجاد میکند که در نهایت فوتبال ملی از آن متضرر خواهد شد.
سادهانگارانه است که باور کنیم تیمهای اروپایی با این روش بازیکن بگیرند و چنین اتفاقاتی تنها در فوتبال ایران رخ میدهد که نمونههای آن را در سالهای اخیر بارها و بارها دیده و شنیدهایم.
سنتهای غلط به حدی فوتبال ایران را تحتالشعاع خود قرار داده که حتی تیمهای بزرگی همچون استقلال و پرسپولیس با این رویه بازیکن گرفتهاند که شاید بخشی از ناکامیهای آنها در سالهای اخیر ناشی از همین روال نادرست باشد.
بارها شنیدهایم که دروازهبان یک تیم بزرگ برای جذب بازیکنان جدید و به اصطلاح ستاره با بازیکنان مورد نظر وارد مذاکره شده و حتی در رسانهها نیز موضوع مذاکراتش برای جذب بازیکنان جدید را تایید کرده است.
چنین شیوهای اما در فوتبال اروپا محلی از اعراب ندارد و اگر نگاهی به تمام انتقالهای فوتبال ایران بیندازیم واقعیت ملموسی در برابرمان قرار میگیرد. باور اینکه سردار آزمون زمینهساز حضور مهدی طارمی در تیم روستوف شود در واقع ازهمین نقطه شکل میگیرد و اگر مربیان و مدیران باشگاهها در فوتبال ایران
هیچ گاه اجازه نمیدادند بازیکن برایشان نقش مدیر نقل و انتقالات را بازی کند، هرگز خبر سفارش آزمون به روستوفیها برای جذب طارمی رسانهای نمیشد.
مثال در اثبات دو ویژگی - جوانی و استمرار - که موجب حضور بازیکنان ایرانی در اروپا شده کم نیست. سردار آزمون، سعید عزتاللهی، علیرضا جهانبخش و میلاد محمدی همگی به واسطه برخورداری از شرایط سنی ایدهآل و البته داشتن استعداد اولیه راهی تیمهای درجه دو اروپایی شدهاند.
پیشترها نیز مهدی مهدویکیا، وحید هاشمیان، نکونام و مهدی پاشازاده با همین وضعیت راهی تیمهای اروپایی شدند. بازیکنانی همچون دایی، باقری، عزیزی و کریمی نیز به دلیل درخشش و استمرار بسیار در فوتبال آسیا مورد توجه قرار گرفتند و اگر تاثیرگذاری فوقالعاده آنها نبود شاید این بازیکنان نیز به دلیل نداشتن شرایط سنی آنچنان ایدهآل نمیتوانستند راهی به فوتبال اروپا
پیدا کنند.
بازیکنان فوتبال ایران نیز باید اصل ورود به دروازه اروپا را مورد توجه قرار دهند تا برای رسیدن به شرایط ایدهآلتر در حرفه خود از شانس و اقبال بیشتری برخوردار باشند. بازیکنی که در لیگ فوتبال ایران به رغم فرصتهای بسیاری که در اختیارش قرار میگیرد فرصتهای گلزنی را یکی پس از دیگری از دست میدهد و از شرایط سنی مطلوبی برخوردار نیست هیچ گاه نمیتواند شانسی برای حضور خود در فوتبال اروپا قایل شود و چنین خبرسازیهایی جز به بیراه رفتن، نتیجهای در برنخواهد داشت و باورهای غلطی را برای بازیکنان جوانتر ایجاد میکند که در نهایت فوتبال ملی از آن متضرر خواهد شد.
ایران ورزشی
