دو وزیر کشور در یک قاب
از جمله بزرگان خاموش جریان اصلاحطلبی که البته در رده تصمیمگیران اصلی این جناح هم هستند، میتوان به حججالاسلام عبدا... نوری و محتشمیپور اشاره کرد؛ دو روحانی با شباهتهای زیاد به یکدیگر، چنان که هر دو وزیر کشور بودهاند و هر دو شخصیت بارها مورد هجمه بیاخلاقان قرار گرفتهاند. نوری و محتشمیپور به دلیل تجاربی که سالها با حضور در مناصب با اهمیت کسب کردهاند، بهخوبی میدانند در مقاطعی لازم است سکوت را در دستور کار قرار دهند، حتی اگر سالها به طول بینجامد. این سکوت البته در ظاهر و در مجامعی است که امکان خدشه وارد شدن به اصول و برنامههای جریان اصلاحات از سوی برخی وجود دارد که آرامش جامعه برای آنها بیمعنی است. هر دو روحانی در بیشتر مواقع لبخند بر لب دارند و در جلسات سیاسی حساب ویژهای برای نظرات و دیدگاههای آنان قائل میشوند.
مشورت، شاهبیت تصمیمات عبدا... نوری
دراین مقطع که گروههای سیاسی اصلاحطلب حمایت از روحانی در دوازدهمین دوره انتخابات ریاستجمهوری را برنامه اصلی خود میدانند، عبدا... نوری همانند گذشته به گفتوگو با افراد تاثیرگذار میپردازد و در کنار آن به آگاهیبخشی به گروههایی مشغول است که درصدد نقشآفرینی در عرصه سیاست هستند. اما اگر خواسته شود عنوانی برای جلساتی گذاشته شود که عبدا... نوری نقش محوری را در آن دارد، باید از واژه مشورتی برای آنها استفاده کرد؛ جلساتی که از افراد دارای فکر بالا و نظریهپردازان و تئوریسینهای سیاسی تا دانشجویان و جوانان دارای ایدههای کارآمد در آن حضور دارند. عبدا... نوری اعتقاد راسخی به تشکیل اتاق فکر و مشورت دارد و بر این اعتقاد است که عقل جمعی بهتر از عقل فردی به نتیجه راهگشا میرسد. او تشکیل چنین گعدههای فکری موثر را به دیگران هم توصیه کرده است که برخی به این سمت رفتند و برخی دیگر ترجیح دادند وارد این جمعهای برنامهریز نشوند. اگرچه عبدا... نوری آنچنان تمایل به فعالیتهای علنی ندارد اما عملکرد او به نحوی است که مخالفانش از سکوت او هراس دارند و هر از چندگاهی تلاش میکنند هجمههایی به جایگاه شیخ نور وارد کنند، مانند اردیبهشت سال جاری که یکی ازنشریات طیف مخالف اعتدال و دولت تدبیر و امید نوشت: «اصلاحطلبان به این نتیجه رسیدهاند با وجود خلأیی که در حضور لیدر این جریان درعرصه سیاسی کشور و اثرگذاری وی وجود دارد، شخصیت دیگری لازم است تا با حضور مستمر نسبت به هماهنگی این جریان اقدام کند. از این رو طیف کارگزاران و اتحاد ملت که به عنوان اصلاحطلبان انحصارطلب شناخته میشوند سعی در کنترل مجاری قدرت و هدایت آن به سمت خود دارند و از این رو گزینه خود یعنی«عبدا... نوری» را به عنوان فرد مطرحی که امکان جایگزین شدن آن با رئیس دولت اصلاحات وجود دارد، معرفی و دست به کار وجههبخشی به وی شدهاند.» نویسندگان این متن کذب غافل از آن هستند که بزرگان جریان اصلاحات نه تنها مقابل هم نیستند، بلکه در جهت تقویت یکدیگر تلاشهایی دارند. بنابراین ترفند نخنماشده تفرقهافکنی نتیجهای به دنبال نخواهد داشت. عبدا... نوری مانند همیشه فعال است و مسیر مشورت برای رسیدن به بهترین نتیجه را طی میکند.
محتشمیپور؛ تاثیرگذار همیشه غایب
وزیر کشور دیگر هم علیاکبر محتشمیپور است که او هم مانند عبدا... نوری اهل چالشآفرینی و حاشیهسازی نیست و باز هم مانند نوری مخالفان زیادی دارد که از تاثیرگذاری او واهمه دارند. بنابراین میکوشند به اعتبار او خدشه وارد کنند، مانند سال ۸۸ که اسماعیل کوثری نماینده سابق مجلس گفت:«بیش از ۱۴۰نفر از نمایندگان مجلس اواخر آذر در نامهای به علی لاریجانی، خواستار برکناری علی اکبر محتشمیپور از مسئولیت دبیرکلی کنفرانس بینالمللی حمایت از مردم فلسطین شدند» و درنهایت هم حسین شیخالاسلام در این سمت منصوب شد و در همان زمان محتشمیپور گفت که «من هرجایی که باشم، در خدمت مردم مظلوم فلسطین هستم.» شایعه دیگری هم در سال ۸۹ از سوی دلواپسان مبنی بر اقامت دائم محتشمیپور در عراق منتشر شد که او با بازگشتش به ایران خط بطلانی بر خوشخیالی مخالفانش کشید. وزیر اسبق کشور هر زمان ایران باشد، پذیرای آنانی است که نیاز به استفاده از تجارب و ایدههای او دارند. محتشمیپور در کنار دغدغهای که برای سربلندی کشور دارد، از یاد مردم مظلوم فلسطین هم غافل نیست و سالها در راستای کمک به مردم این کشور تلاش کرده است. محتشمیپور چندی قبل در همایش«دولتمردان دفاع مقدس» حضور یافت تا نشان دهد بر عزم خود برای حضورو همراهی با بزرگان دیگر کشور راسخ است؛ همان بزرگانی که کلید سربلندی کشور با وحدت آنها دربهای آرامش و آسایش را میگشاید.
۲ تربیتیافته مکتب امام
بدون تردید این روزها بزرگان در اندیشه برگزاری هر چه بهتر انتخاباتهای اردیبهشت ماه هستند و دو وزیر کشور باتجربه هم مانند همیشه از کمکی برای انتخاب بهترین شخصیت دریغ ندارند، هر چند به احتمال زیاد حمایت از روحانی در دستور کار است. نوری و محتشمیپور دو شخصیتی هستند که حتی اگر در عرصههای علنی حضور پیدا نکنند، میزان تاثیرگذاری آنها از بسیاری حاضران بیشتر است. آنها یادگاران نسلی هستند که جز تلاش برای تحقق خواست ملت اندیشهای درذهن نداشتند و به عبارت سادهتر آنها شاگردان امام هستند.
آرمان
