رمزگشایی از روند نامهنگاریهای احمدینژاد
موشکهای انحرافی
آنها که احمدینژاد و تیم او را در این سالهای سیاست ایران رصد میکنند، بر یک نقطه در رفتار این تیم میتوانند اشتراک نظر داشته باشند: «احمدینژادیها دقیقا در شرایطی که متهم هستند، ادای شاکی بودن را درمیآورند». آنها «برای همان چیزی که متهم هستند (و باید پاسخگو باشند)، از دیگران شاکی میشوند و خواهان پاسخگویی هستند.» این رفتار، بارها و بارها تکرار شده است. احمدینژادیها این تاکتیک را زمانی با سر و صدای زیاد انجام میدهند که میخواهند حواسها را از نقطهای به نقطه دیگر منحرف کنند. نمونههای فاش شده زیادی هم از این موضوع وجود دارد. به عنوان مثال علیرضا مقیمی، مدیر مجموعه تاریخی نیاوران، در سال ۹۰ در اعترافاتش گفته بود که بحث پیدا شدن «کیف شاه در صندوق عقب یک ماشین» برای منحرف شدن توجهات از بقایی، به دروغ ساخته و پرداخته شد. بقایی در شهریور ۸۹، اظهاراتی در مورد ارمنستان انجام داده بود که زیر فشار شدید رسانهای قرار گرفته بود. دولت قبل با ساختن این «دروغ» تلاش کرد اذهان را «منحرف» کند.
نامه احمدینژاد به اوباما
همین اتفاق در ماجرای آخرین نامه احمدینژاد به اوباما هم دیده شد. بعد از آن که آمریکا دو میلیارد دلار از داراییهای ایران را مصادره کرد، او سریعا به اوباما نامه نوشت و به او هشدار داد که این پول را برگرداند اما اندکی بعد مشخص شد که متهم اصلی در واقع خود او بود. چون دولت اوباما به احمدینژاد پیام فرستاده بود این داراییها را خارج کنید. (فتحی، نماینده مجلس، ۱۸بهمن، ایسنا) اما احمدینژاد این کار را نکرد تا آن پول را دو دستی به آمریکاییها تقدیم کرده باشد. در عین حال خودش به عنوان اولین شاکی فریاد «دزد، دزد» سر داد، تا افکار عمومی را «منحرف» کند اما از آن روز به بعد، تیم احمدینژاد که حتی به ریزترین انتقادات هم واکنش نشان میدهند، کلمهای راجع به این موضوع حرف نزدند تا مبادا ابعاد دیگری از آن برملا شود.
تخلف ۲۳ هزار میلیارد تومانی
درست در همان روزی که احمدینژاد با سر و صدای زیاد نامهاش به ترامپ را منتشر کرد، مجلس پیگیر پرونده تخلف نفتی احمدینژاد بود. آن روز نمایندگان مردم در مجلس، دیوان محاسبات کشور را مکلف کردند تا تخلفات نفتی صورت گرفته طی سالهای ۸۷ تا ۹۱ را با ارائه گزارش در این خصوص بررسی و گزارش کند. بر اساس بند (ز) تبصره یک لایحه بودجه سال ۹۶ به دولت اجازه داده میشود، کارگروهی متشکل از سازمان برنامه و بودجه، وزارت امور اقتصادی و دارایی، وزارتخانههای ذیربط و دیوان محاسبات کشور، ظرف مدت ۶ماه پس از بررسی اسناد مربوطه نسبت به تسویه برداشتهای بیش از مجوزهای قانونی دولت طی سالهای ۸۷ تا ۹۱ از محل صادرات نفت به منظور تامین بنزین و نفتگاز جمعا تا مبلغ دویست و بیست و نه هزار و هشتصد و هفده میلیارد (۲۲۹.۸۱۷.۰۰۰.۰۰۰.۰۰۰) ریال اقدام کند. احمدینژاد در همین روز با نوشتن نامه به ترامپ اذهان را متوجه خود کرد و مشایی از پس پرده غیبت بیرون آمد و کنفرانس خبری برگزار کرد؛ اقدامی که حتی برای کاندیداتوری خودش هم انجام نداده بود. به گفته موافقان تصویب این لایحه، در سالهای ۸۷ تا ۹۱ بدون اجازه قانونگذار، برداشتهای غیر مجاز صورت گرفته است اما این که دولت تغییر کرده است به این معنا نیست که تخلفات آن زمان به فراموشی سپرده شود. آنها خواهان تعیین تکلیف این بدهیها هستند. سر و صداهای برخورد با این تخلف که بالا گرفت، احمدینژاد «اولین بیانیه تحلیلی» خود را صادر کرد. در این بیانیه به دولت حمله کرد. این در حالی بود که همان روز در صحن علنی مجلس، لاریجانی با اشاره به رسیدگی به تخلفات دولتها پس از پایان عمر حیات سیاسی آنها گفته بود: «زمانی که گفته میشود تخلف وزرا یا رییسجمهور به رییس مجلس گزارش شود، یعنی زمانی که آنها حیات سیاسی دارند، باید گزارش به رییس مجلس ارائه شود تا اگر به استیضاح یا سوال نیاز باشد، اقدامات در این خصوص صورت گیرد.» او تاکید کرده بود: «بدون شک باید با متخلفان برخورد شود و این گونه نباشد که اگر کسی تخلف کرد، بتواند از تخلفات خود فرار کند. بنا بر این به دیوان محاسبات کشور دستور داده شد که پس از پایان دولتها نیز به تخلفات آنها رسیدگی کند. به عبارتی پس از این که دوره آقایان تمام میشود، دیوان محاسبات کشور فرصت میکند که تخلفات را به مجلس ارسال کند که فلان رییس جمهور یا فلان وزیر در فلان جا تخلف کرده است.»
احمدینژاد وارد میشود
اتفاقا پس از این ماجراها شنیده شده احمدینژاد در جمع یارانش در ولنجک گفته: «سکوت ما به معنی بیتوجهی به مسائل نیست. مملکت را بکنند توی حلقوم آمریکا و ما نگاه کنیم؟ مردم را له کنند؟ ثروتهای ملت را بالا بکشند؟ شوخی نداریم در این مسائل.» نکته همین جاست که چه کسی ثروتهای ملت را بالا کشید؟ ۲۳ هزار میلیارد تومانی که دولت حالا موظف است آن را با دیوان محاسبات تسویه کند، تخلف دوران چه کسانی است؟ چه کسانی دو میلیارد دلار پول ملت را «توی حلقوم آمریکا» ریختند؟ احمدینژاد همیشه بر خلاف آن چه ادعا میکرد، عمل کرده است. برای همین هم شعار معروف مردم در انتخابات ۸۸ خطاب به او تابلوی «دروغ ممنوع» بود. او اتفاقا نشست و نگاه کرد و دو میلیارد دلار را تقدیم آمریکاییها کرد و در عوض با سر و صدای زیاد فرار به جلو کرد. در عین حال، او با نوشتن نامه به رییسجمهور و بیان این که «خزانه خالی نبوده» با سر و صدای زیاد میخواهد اذهان را از ماجرای تخلف نجومی و برداشت غیرقانونی ۲۲ هزار میلیارد تومانی منحرف کند.»
