صادق زیبا کلام :
کرونا رمز جدید حمله به دولت
ساعت 24-کرونا و انجام یا عدمانجام قرنطینه سفت و سخت بهانهای جدید به دست تندروها داده تا به بهانه مساله عدمرعایت قرنطینه موج جدیدی از حملات را متوجه دولت روحانی کنند. یک دانشآموز کلاس اول دبستان هم این را میداند که اگر قرار باشد قرنطینه مثل کشورهای پیشرفته بهصورت سفت و سخت اجرا شود، بار مالی و هزینه سنگینی را برای کشور بهوجود میآورد.
نکته جالب این است که تندروها و منتقدان دولت به نحوی رفتار میکنند که گویا در این کشور زندگی نمیکنند و نمیدانند دولت پیش از آنکه کرونا بیاید 150 هزار میلیارد تومان یعنی یکسوم بودجه سال 99 را کسری داشته است. با آمدن کرونا اگر قرار است که قرنطینه بهصورت سفت و سخت اجرا شود حدود 20 تا 30 میلیون نفر کسب و کارشان به حالت تعلیق درمیآید و تمام کسانی که در بخش ساختمان، خدمات و حملونقل کار میکنند یا در کار خرید و فروش یا دستفروشی هستند با قرنطینه کارشان تعطیل شده و عملا میخوابد. پرسش این است که اگر قرار باشد دولت برای هر کسی که شغلش مختل شده یک میلیون تومان در ماه بپردازد، باید از کجا بیاورد؟ چون همین مبلغ حدود 15 هزار میلیارد در ماه میشود. حال برای دولتی که 150 هزارمیلیارد تومان کسری بودجه دارد این مساله چگونه قابلتوجیه است؟ کشورهای پیشرفته اگر توانستند قرنطینه را بهطور سفت و سخت اجرا کنند برای این است که دولت مقداری به خانوارهایی که بهواسطه اجرای قرنطینه درآمدشان قطع شده کمک میکند. ما در کشورمان اولا با این مشکل مواجهیم که هیچ ساختار کنترلی مالی نداریم. به عبارت دیگر اگر یک نفر بگوید آقای روحانی من دستفروش، راننده یا کارگر ساختمانی هستم و بهواسطه قرنطینه درآمدم از بین رفته چگونه میتوان صحت و سقم ادعای این فرد را تایید کرد؟ کشورهای دیگر دارای نظم و سیستمی هستند که در آنها حداقل 80 درصد درآمدها مشخص است اما در ایران 10 سال پیش که مساله یارانه مطرح شد وقتی آقای احمدینژاد دید سخت است و نمیتوان یارانه را به صورت هدفمند توزیع کرد به تلویزیون آمد و گفت این پول برای مردم است؛ همه بیایند بگیرند و به همه پرداخت کرد. حال دولت آقای روحانی نیز همان کار را انجام میدهد. یعنی 10 سال پیش یارانه را بیحساب و کتاب پرداخت میکردیم، امروز هم به همان روال یارانه میدهیم. نظام اداری ما دارای نظم دقیقی نیست که بتوان متوجه شد چه کسانی وضعشان در نتیجه قرنطینه دچار مشکل میشود و نظام باید به آنها کمک کند. لذا اینجا دو مساله مطرح است؛ نخست اینکه نداشتن بودجه کمک به کسانی که در نتیجه قرنطینه وضع مالیشان مختل میشود و دوم اینکه این پول کمک به افراد چگونه باید توزیع شود و چه کسانی واقعا بهواسطه قرنطینه سفت و سخت مشکل پیدا کردهاند؟ کسانی که منتقد دولت هستند از جمله تندروها همه اینها را میدانند منتها فعلا برایشان صرف نمیکند که بهطور جدی راجع به این مسائل سخن بگویند و صرفشان در این است که به دولت حمله کنند کهچرا قرنطینه را بهطور سفتوسخت اجرا نمیکند؟
