ساعت 24 - نظام سیاسی حاکم بر ایران روزهای بسیار دشواری را در داخل و خارج از سرزمین تجربه می کند. اعتراض دامنه دار جوانان ایرانی و نارضایتی ها از کسب وکارها و سخت گیری حکومتی و نوعی تردید در روش وراهبرد مبارزه از سوی نهادهای مسئول شرایط را برای مدیران سیاسی مبهم کرده است. از سوی دیگر دورشدن غرب از اینکه بخواهد برجام را به مثابه یک راه برقراری ارتباط ومناسبات با ایران برگزیند نیز بر ابعاد سختی ها ی نظام سیاسی افزوده است.
dir="RTL" style="text-align:right">در چنین وضعیتی است که شوربختانه می بینیم و می شنویم تصمیم های سیاسی که در نهادهای گوناگون اتخاذ و جرا می شود نه تنها راه را برای آشتی ومدارا وشنیدن ماهیت اعتراض ها ناهموارتر می کند بلکه به کورتر شدن گره ها ونیز بر پدیدار شدن گره ها تازه می افزاید. به طور مثال آن گروه از کسانی که اصرادارند باید برخی از شبکه های اجتماعی مثل واتساپ و اینستاگرام باید برای همیشه فیلتر شوند نمی دانند چه آسیب بزرگی برکسب وکارها و بدتر از آن بر امنیت روانی میلیونها میلیون شهروندی که از این محل روزی خود را در می آورند ونمی دانند چه اسیبی به کسانی که دیدن این شبکه های اجتماعی برای امور گوناگون و استفاده از انها برایشان ضرورت دارد می زنند. این گروه تصوراتی ناکارشناسانه وشاید بدتر از آن بسیارسخت گیرانه وبرای حذف دیگران درباره بستن شبکه های اجتماعی یادشده دارند و درک دقیقی از پیامدهای آن ندارند.
مگر می شود میلیونها ایرانی را زیر تیغ قرارداد و به انها اجبار کرد بایستید تا ما اینترنت ملی با ابعادی که شبکه های اجتماعی موجود دراند را اختراع کنیم وتا آن روز حق ندارید از این شبکه ها استفاده کنید؟ باید از اینها پرسید همین الان گرو ه هگسترده از نیروهای حکومتی ازهمین سیستم استفاده نمی کنند و مگررییس دولت ، رییس مجلس و سایر مردان وزنان قدرتمند وفرزندان و آشنایانشان همین الان از همین شبکه ها استفاده نمی کنند؟ این چه کاری است واین چه روشی از اداره کشور وبرخورد با شهروندان است؟ جدای ازاینکه هم اکنون صدها هزار نفر از کسانی که راه درآمدشان مسدود شده است و دولت و مدیران سیاسی باد پاسخگوی این نان بری شوند این تبعیض آشکاررا چگونه نزد وجدان خود توجیه می کنند. باید از اینها پرسید می دانید چه می کنید ؟ میدانید این رفتارها خشم وکینه ها را همیشگی می کند و بساط هرمیزان اعتماد اندک باقی مانده را نیز برمی چیند؟
