زمام دقیق بزرگترین ماه گرفتگی سال
ساعت 24- شورای مرکز تقویم موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، اعلام کرد: ورود لبه ماه به سایه زمین در ساعت ۴ و ۳۷ دقیقه بامداد دوشنبه رخ می دهد.
شورای مرکز تقویم مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، اعلام کرد: ورود لبه ماه به سایه زمین در ساعت ۴ و ۳۷ دقیقه بامداد دوشنبه رخ میدهد و در ساعت ۵ و ۴۱ ثانیه، سایه زمین تمام قرص ماه را میپوشاند و ماهگرفتگی کلی آغاز میشود.
این گزارش میافزاید: در ساعت ۶ و ۵۳ دقیقه ماهگرفتگی کلی تمام شده و ماه شروع به خروج از سایه (باز شدن) میکند و پایان ماهگرفتگی در ساعت ۷ و ۵۷ دقیقه بامداد دوشنبه است.
براساس این گزارش این گرفتگی که در سراسر کشور قابل رؤیت است بهجز شرق آسیا و بخشهایی از آسیای میانه، اقیانوسیه و بخش کوچکی از آلاسکا از سراسر دنیا قابل رؤیت است
سعید حسین مروی کارشناس علمی مرکز علوم ستاره شناسی تهران در گفتگو با خبرنگار گروه علمی پزشكی باشگاه خبرنگاران جوان گفت: معمولا ۳ الی ۴ بار در سال خسوف و ۲ الی ۳ بار کسوف اتفاق میافتد که میتوان علت سرخی ماه را بازتاب نور از لایهی ضخیم جو زمین به سمت ماه و جذب بخش آبی طیف نور دانست.
وی دلیل بزرگتر شدن ماه از حد معمول را این گونه بیان کرد: هنگام طلوع هم خورشید و هم ماه به افق نزدیک میشوند که سبب خطای دید شده و ماه بزرگتر از حد معمول دیده میشود.
این کارشناس در خصوص عدم خورشید گرفتگی در هر ماه گفت: خورشید گرفتگی هنگامی اتفاق میافتد که ماه بر روی گرههای مدار باشد در صورتی که اگر گرهی مدار نباشد بالاتر از گره یا پایینتر آن سایه ماه یا سایهی زمین نمایان نمیشود.
وی در پایان خاطر نشان کرد: فاصلهی ماه تا زمین به طور میانگین ۴۰۰ هزار کیلومتر است و نزدیکی ماه به زمین به طور میانگین ۳۹۰-۳۸۰ هزار کیلومتر که دورترین حالت فاصله ماه به زمین حدود ۳۹۰ هزار کیلو متر است.
این گزارش میافزاید: در ساعت ۶ و ۵۳ دقیقه ماهگرفتگی کلی تمام شده و ماه شروع به خروج از سایه (باز شدن) میکند و پایان ماهگرفتگی در ساعت ۷ و ۵۷ دقیقه بامداد دوشنبه است.
براساس این گزارش این گرفتگی که در سراسر کشور قابل رؤیت است بهجز شرق آسیا و بخشهایی از آسیای میانه، اقیانوسیه و بخش کوچکی از آلاسکا از سراسر دنیا قابل رؤیت است
سعید حسین مروی کارشناس علمی مرکز علوم ستاره شناسی تهران در گفتگو با خبرنگار گروه علمی پزشكی باشگاه خبرنگاران جوان گفت: معمولا ۳ الی ۴ بار در سال خسوف و ۲ الی ۳ بار کسوف اتفاق میافتد که میتوان علت سرخی ماه را بازتاب نور از لایهی ضخیم جو زمین به سمت ماه و جذب بخش آبی طیف نور دانست.
وی دلیل بزرگتر شدن ماه از حد معمول را این گونه بیان کرد: هنگام طلوع هم خورشید و هم ماه به افق نزدیک میشوند که سبب خطای دید شده و ماه بزرگتر از حد معمول دیده میشود.
این کارشناس در خصوص عدم خورشید گرفتگی در هر ماه گفت: خورشید گرفتگی هنگامی اتفاق میافتد که ماه بر روی گرههای مدار باشد در صورتی که اگر گرهی مدار نباشد بالاتر از گره یا پایینتر آن سایه ماه یا سایهی زمین نمایان نمیشود.
وی در پایان خاطر نشان کرد: فاصلهی ماه تا زمین به طور میانگین ۴۰۰ هزار کیلومتر است و نزدیکی ماه به زمین به طور میانگین ۳۹۰-۳۸۰ هزار کیلومتر که دورترین حالت فاصله ماه به زمین حدود ۳۹۰ هزار کیلو متر است.
