بولیمی ـ bulimia
بولیمی ـ bulimia
| بولیمی (پرخوری روانی) عبارت است از یك اختلال روانی در رابطه با غذا خوردن كه در آن بیمار از بدن خود تصویر نادرستی در ذهن دارد، مرتباً دنبال غذا است و ممكن است به ناگهان غذای زیادی را در مدت كوتاهی بخورد، كه البته به دنبال آن بیمار خود را به استفراغ واداشته یا از مواد مسهل استفاده میكند. |
 |
| ـ علایم شایع: |
| حملات مكرر غذا خوردن افراطی طی مدتی كوتاه (معمولاً در كمتر از 2 ساعت)، همراه با حداقل ۳مورد از موارد زیر: |
| ۱. ترجیح برای غذاهای راحتالحلقوم و پركالری به هنگام حمله |
| ۲. غذا خوردن مخفیانه به هنگام حمله. بیماران میدانند كه الگوی غذا خوردن آنها غیرطبیعی است، و نگران این هستند كه قادر به متوقف كردن خوردن نباشند. |
| ۳. متوقف كردن حمله با وادار كردن خود به استفراغ یا استفاده از مسهلها |
| ۴. افسردگی و احساس گناه پس از حمله |
| ۵. تلاشهای مكرر برای كاهش وزن با رژیمهای غذایی بسیار شدید، وادار كردن خود به استفراغ و استفاده از مسهلها یا دیورتیكها |
| ۶. نوسانات مكرر وزن به مقدار بیش از 5/4 كیلوگرم كه به علت رژیم گرفتن و غذا خوردن افراطی پشت سر هم، رخ میدهد. |
| ۷. عدم وجود بیماری جسمانی زمینهساز |
| ـ علل بیماری: |
| ناشناخته است؛ عقیده بر این است كه عمدتاً از مشكلات عاطفی ناشی میشود. |
| ـ عوامل افزایشدهنده خطر: |
| ۱. بیاشتهایی روانی |
| ۲. افسردگی |
| ۳. اختلالات شخصیتی |
| ۴. مشغولیت ذهنی در رابطه با جذاب بودن از نظر فرم بدن |
| ۵. محیط خانوادگی خشك، وسواس در انجام كارها، و كمالطلب |
| ۶. در مانكنها، كسانی كه در كانون توجه هستند، یا ورزشكاران (بهخصوص ژیمناستها) |
| ۷. استرس، از جمله هرگونه تغییر در شیوه زندگی، مثلاً اسبابكشی یا رفتن به یك مدرسه جدید، یا شروع یك كار جدید |
| ـ پیشگیری: |
| ۱. عزت نفس باید افزایش یابد. |
| ۲. از استرس و انتظارات بلندپروازانه بیمورد از خود باید خودداری شود. |
| ۳. فرد باید تشویق شود تا دیدگاهی منطقی در رابطه با وزن داشته باشد. |
| ـ عواقب مورد انتظار: |
| سرنوشت بیمار متغیر است؛ بیماران میتوانند با مشاوره، رواندرمانی، بازخورد زیستی و رواندرمانی گروهی، یاد بگیرند كه چگونه رفتار غیرطبیعی مشاهده شده در این بیماری را كنترل كنند. |
| ـ عوارض احتمالی: |
| ۱. عود بیماری |
| ۲. بدون درمان، عوارض ممكن است مرگبار باشند. |
| ۳. عدم تعادل مایعات و الكترولیتها در نتیجه استفراغ مكرر؛ بیماری دندان به علت تماس با اسید معده در نتیجه استفراغ مكرر؛ پارگی معده (ندرتاً)؛ سوءتغذیه. |
| ـ درمان: |
| هدف از درمان، برقراری الگوی تغذیهای سالم برای دستیابی به وزن مناسب است. این كار را میتوان تحت نظر یك فرد متخصص و با تغییررفتار انجام داد. آن دسته از بیمارانی كه خود را متعهد به درمان میكنند بهترین شانس را برای بهبودی دارند. |
| ـ داروها: |
| داروهای ضد افسردگی گاهی كمككننده هستند. |
| ـ فعالیت: |
| هیچ محدودیتی برای آن وجود ندارد. |
| ـ رژیم غذائی: |
| اگر بستری شدن بیمار ضروری باشد، امكان دارد مایعات وریدی تزریق شوند. به هنگام طی كردن سیر بهبودی، مصرف مكملهای ویتامینی و معدنی لازم است تا علایم كمبود برطرف شوند و بیمار به الگوی طبیعی خوردن دست یابد. در بیماران سرپایی، رفتارهای غذایی بیمار تحت نظر قرار گرفته و منظم میشوند. بیمار باید غذاها و زمان خوردن را در دفترچهای ثبت كند. تدریجاً باید غذاهایی كه بیمار از آنها میترسد نیز به رژیم اضافه شوند. |
| ـ در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید: |
| ۱. ادامه كاهش وزن علیرغم درمان |
| ۲. استفراغ یا اسهال مكرر |
| ۳. توقف عادت ماهانه |
| ۴. از دست دادن هوشیاری |
| ۵. تندی و نامنظمی ضربان قلب یا درد سینه |
| ۶. اگر شما علایم پرخوری روانی را دارید یا شك كردهاید كه فرزندتان دچار این بیماری است. |
