پسوریازیس ـ psoriasis
پسوریازیس ـ psoriasis
| پسوریازیس یك اختلال پوستی همراه پوستهریزی كه مشخصه آن دورههای مكرر فروكش و عود بیماری است. این عارضه پوست سر، آرنجها، زانوها، قفسه سینه، پشت، بازوها، ساقها، انگشتان دست و پا و چین بین باسن را درگیر میكند. پسوریازیس در اواخر كودكی یا اوایل بزرگسالی شروع شده و در سراسر عمر تداوم مییابد. |
 |
| ـ علایم شایع: |
| ۱. درد مفاصل |
| ۲. خارش (گاهی) |
| ۳. نواحی پوستی مختصراً برجسته با كنارههای قرمز و تنگ و پوشیده شده از پوستههای بزرگ سفید یا نقرهای رنگ. این ضایعات ترك خورده و دردناك میگردند. |
| ـ علل بیماری: |
| علت دقیقآن شناخته است ولی احتمالاً ناشی از یك اختلال خودایمنی است. |
| ـ عوامل افزایشدهنده خطر: |
| ۱. سابقه خانوادگی پسوریازس |
| ۲. آرتریت روماتویید |
| ۳. آسیب موضعی پوست |
| ۴. عفونتهای (ویروسی یا باكتریایی) نواحی دیگر بدن |
| ۵. استرس |
| ۶. آب و هوای سرد |
| ۷. عوامل ژنتیك. افراد دچار پسوریازیس دارای پادگنهای HLA خاصی بوده و میزان بروز این بیماری در سفیدپوستان بیشتر است. |
| ـ پیشگیری: |
| در حال حاضر این بیماری قابل پیشگیری نیست. |
| ـ عواقبت مورد انتظار: |
| این بیماری قابل علاج نیست و علایم آن با درمان قابل كنترل است. بیماری ممكن است بین حملات مدتهای طولانی غیرفعال باقی بماند. در خانمها شدت بیماری در طی بارداری كاهش مییابد. |
| ـ عوارض احتمالی: |
| ۱. آرتریت مرتبط با پسوریازیس |
| ۲. پسوزیازیس پوستولی (تاول چركی) |
| ۳. عفونت باكتریایی ثانویه در محل درگیر پوستی |
| ـ درمان: |
| ۱. تشخیص بیماری بر اساس نمای ظاهری ضایعات پوستی، و در صورت نیاز به نتایج نمونهبرداری پوست مطرح میگردد. |
| ۲. علاج دایمی برای این بیماری وجود ندارد. سطح درمانی بسته به نوع پسوریازیس، وسعت بیماری، واكنش بیمار نسبت به بیماری، و اثر بیماری بر زندگی بیمار متفاوت است. |
| ۳. در صورت امكان برای زندگی به یك منطقه دارای آب و هوای گرم نقل مكان كنید زیرا شدت این بیماری در آب و هوای سرد افزایش مییابد. |
| ۴. حفظ بهداشت مطلوب پوست با حمام گرفتن روزانه مهم است. |
| ۵. از آسیب پوست از جمله كیسه كشیدن شدید اجتناب كنید. زیرا آسیب پوستی میتواند باعث شعلهور شدن حمله جدید بیماری گردد. |
| ۶. از خشكی پوست جلوگیری كنید كه این كار تعداد دفعات عود بیماری را كاهش میدهد. برای كاهش پوستهریزی از پاك كنندههای بدون آب و تركیبات حاوی قطران یا كورتون برای موی سر استفاده كنید. |
| ۷. تا حد امكان به طور مكرر پوست را در حد متوسط در معرض نور آفتاب قرار دهید. |
| ۸. حمام با بلغور جو دوسر ممكن است باعث نرم شدن پوستهها گردد. برای این منظور یك فنجان بلغور جو دوسر در یك وان آب كافی است. |
| ۹. در مورد هر گونه مشكل روانی ناشی از پسوریازیس با متخصص مربوطه مشورت نمایید. |
| ـ داروها: |
| ۱. پمادهای حاوی قطران |
| ۲. داروهای كورتونی موضعی جهت استفاده در زیر پانسمانهای پلاستیكی |
| ۳. داروهای سركوبگر دستگاه ایمنی (در موارد خیلی شدید بیماری) |
| ۴. اشعه درمانی PUVA (تجویز یك داروی مخصوص و سپس تاباندن اشعه ماوراء بنفش نوع آ به پوست) |
| ۵. تركیب حمام تار با UVB (اشعه ماوراء بنفش نوع بی) |
| ۶. آنتیهیستامینها برای تسكین خارش |
| ۷. در موارد پسوریازیس پوستولی (تاول چركی) اترتینیت، ایزوترهتینوئین یا متوتركسات خوراكی ممكن است تجویز شود. |
| ـ فعالیت: |
| محدودیتی وجود ندارد. |
| ـ رژیم غذائی: |
| رژیم خاصی نیاز نیست. |
| ـ در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید: |
| ۱. بروز پوستول (تاول چركی) بر روی پوست همراه تب، درد عضلانی و خستگی در طی حملات. |
| ۲. اگر شما یا یكی از اعضای خانواده تان دارای علایم پسوریازیس بوده و یا علایم پس از درمان عود نماید. |
| ۳. اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای تجویزی ممكن است با عوارض جانبی همراه باشند. |
