تومور ویلمز ـ wilms tumor
تومور ویلمز ـ wilms tumor
| تومور ویلمز عبارت است از یك تومور بدخیم و مختلط (حاوی چند نوع سلول) كلیه كه به طور اولیه در كودكان (90% موارد تنها یك كلیه را درگیر میكند) رخ میدهد. معمولاً كودكان زیر 7 سال را مبتلا میكند و حداكثر بروز آن بین 4-3 سالگی است. در موارد نادری تا بزرگسالی ظهور نمیكند. |
![]() |
| ـ علایم شایع: |
| ۱. كاهش وزن |
| ۲. تب |
| ۳. استفراغ مكرر |
| ۴. درد شكم (گاهی) |
| ۵. خون در ادرار (ادرار ممكن است كدر به نظر برسد). |
| ۶. فشار خون بالا |
| ۷. بزرگی شكم. به آسانی میتوان یك تومور بزرگ، سفت و صاف را در جدار شكم لمس كرد. |
| ـ علل بیماری: |
| ناشناخته |
| ـ عوامل افزایشدهنده خطر: |
| عوامل ژنتیك. تومور ویلمز در كودكان دچار سایر اختلالات مادرزادی شایعتر است. |
| ـ پیشگیری: |
| در حال حاضر قابل پیشگیری نیست. |
| ـ عواقب مورد انتظار: |
| با درمان آن دورنمای آن بهتر از بیشتر تومورهای بدخیم كودكان است. در بیشتر موارد، تومور ویلمز با جراحی، پرتو درمانی و داروهای ضدسرطان قابل علاج است. اگر تومور قبل از گسترش یافتن، تشخیص داده شود، میزان بقای 5 ساله، 90% خواهد بود. |
| ـ عوارض احتمالی: |
| ۱. نارسایی كلیه |
| ۲. گسترش تومور به ریهها، استخوانها، كبد یا مغز در صورت عدم درمان |
| ۳. واكنش مضر از جمله ریزش مو در اثر پرتو درمانی و داروهای ضد سرطان |
| ـ درمان: |
| ۱. پرتو درمانی و داروهای ضد سرطان |
| ۲. جراحی برای برداشتن تومور و كلیهٔ مبتلا و در صورت گسترش تومور بافت مجاور |
| ۳. آزمونهای تشخیصی میتوانند شامل سونوگرافی، اوروگرافی، آرتریوگرافی، سونوگرافی از ورید اجوف، پیلوگرافی پسگرا، سیتیاسكن و رادیوگرافی باشند. |
| ـ داروها: |
| ۱. داروهای ضدسرطان |
| ۲. داروهای ضدتهوع |
| ۳. مسكنها |
| ۴. ملینها برای پیشگیری از یبوست به دنبال جراحی |
| ۵. آنتی بیوتیكها در صورت رخ دادن عفونت در طول درمان با داروهای ضد سرطان |
| ـ فعالیت: |
| محدودیتی وجود ندارد. كودك میتواند در حد توان خود فعال باشد. |
| ـ رژیم غذائی: |
| رژیم غذایی خاصی ندارد. |
| ـ در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید: |
| ۱. اگر كودك شما علایم تومور ویلمز را داشته باشد. |
| ۲. اگر در طول درمان موارد زیر رخ دهند: استفراغ، درد شكم یا یبوست، تنگی نفس، تورم پا یا مچ پا. |
| اگر شما دچار علایم جدید و غیر قابل توجیه شدهاید. داروهای مورد استفاده در درمان ممكن است عوارض جانبی ایجاد كنند. خارش زمستانی (اگزمای خشك). |
