کولیت اولسرو ـ colitis ulcerative
کولیت اولسرو ـ colitis ulcerative
| كولیت اولسرو عبارت است از یك بیماری التهابی مزمن و جدی روده بزرگ كه طی آن در روده بزرگ زخمهایی به وجود میآید و بیمار دچار اسهال خونی میشود. نواحی زخمی التهاب نیز دارند و ممكن است آبسههایی در بافت دیواره داخلی روده بزرگ پدید آورند. امكان دارد كولیت اولسرو با بعضی از عفونتهای باكتریایی روده بزرگ اشتباه گرفته شود. این بیماری در هر سنی و در هر دو جنس میتواند رخ دهد، اما در خانمهای 40-15 ساله شایعتر است. |
![]() |
| ـ علایم شایع: |
| علایم اولیه عبارتند از: درد در سمت چپ شكم كه با اجابت مزاج بهتر میشود. دورههای اسهال خونی همراه با مخاط، كه بین آنها بیمار علامتی ندارد. علایم به هنگام حمله حاد عبارتند از: |
| ۱. افزیش اسهال خونی (تا 20-10 بار اجابت مزاج در روز) |
| ۲. دل پیچه و درد شدید در اطراف راست روده |
| ۳. عرق ریزش |
| ۴. تهوع |
| ۵. بیاشتهایی و كاهش وزن |
| ۶. كم آب شدن بدن |
| ۷. نفخ شكم |
| ۸. تب حتی تا حد 40 درجه سانتیگراد |
| ـ علل بیماری: |
| ناشناخته است. عوامل ژنتیكی، عفونی، ایمنی، و روانی همگی پیشنهاد شدهاند. |
| ـ عوامل افزایش دهنده خطر: |
| سابقه خانوادگی كولیت اولسرو |
| ـ پیشگیری: |
| روشی خاصی برای پیشگیری وجود ندارد. |
| ـ عواقب مورد انتظار: |
| گاهی با جراحی خوب میشود. اما اگر نتوان آن را با جراحی خوب كرد، علایم آن را میتواند با درمان كنترل كرد. |
| ـ عوارض احتمالی: |
| ۱. سوءتغذیه، تحلیل رفتن بدن، یا ناتوانی مزمن |
| ۲. التهاب مفاصل، چشمها، و پوست |
| ۳. مسمومیت خون كه زندگی را به خطر میاندازد. |
| ۴. سرطان روده بزرگ؛ خطر بروز سرطان روده بزرگ در كسانی كه كولیت اولسرو دارند بیشتر است. |
| ۵. خونریزی به حدی كه زندگی را در خطر اندازد، گسترش زخم در تمام ضخامت دیواره روده بزرگ، یا التهاب پرده پوشاننده حفره شكم (همگی به هنگام حمله حاد) |
| ـ درمان: |
| ۱. امكان دارد آزمایشات تشخیصی شامل موارد زیر باشد: آزمایش مدفوع و خون؛ عكسبرداری از روده بزرگ با تنقیه باریم و اشعه ایكس؛ سیگموییدوسكوپی (روش برای بررسی راست روده و قسمت پایینی روده بزرگ) با وسیلهای كه سر آن منبع نوع قرار دارد)؛ و نمونهبرداری از دیواره داخلی روده بزرگ |
| ۲. درمان با توجه به شدت و وسعت التهاب، پاسخ به درمانهای قبلی، و تأثیر بیماری بر زندگی فرد انجام میگیرد. روشهای درمانی عبارتند از: تجویز دارو؛ جراحی برای برداشتن روده بزرگ دچار بیماری؛ و پرهیزهای غذایی |
| ۳. بستری شدن در بیمارستان به هنگام بروز دورههای اسهال خونی شدید |
| ۴. برای كاهش دلپیچه، میتوان یك شیشه آب داغ، حوله گرم و مرطوب، یا یك بالش گرم را روی شكم گذاشت. |
| ـ داروها: |
| ۱. از آسپیرین استفاده نكیند. این دارو باعث افزایش خطر خونریزی میشود. |
| ۲. داروی ضداسهال برای علایم خفیف |
| ۳. سولفاسالازین یا داروهای مشابه برای علایم متوسط |
| ۴. تنقیه دارو (معمولاً هیدروكورتیزون) |
| ۵. داروهای كورتیزونی برای موارد شدید |
| ۶. داروهای سركوبكننده ایمنی برای بیماری مزمن |
| ـ فعالیت: |
| به هنگام حمله حاد بیماری، استراحت در رختخواب ممكن است ضروری باشد. البته به محض رو به بهبود گذاشتن علایم، فعالیت عادی خود را از سر گیرید. |
| ـ رژیم غذایی: |
| ممكن است نیاز به مصرف مكملهای ویتامینی و معدنی وجود داشته باشد. اگر دلپیچه دارید، سبزیجات و میوهها را به صورت كنسرو یا كمپوت مصرف كنید. از خوردن سبزیجات و میوههای خام خودداری كنید. اگر اسهال وجود دارد، باید از خوردن غذاهای پرفیبر و مواد تحریككننده روده (غذاهای پر ادویه، كافئین و الكل) خودداری شود. امكان دارد نیاز به مصرف آهن وجود داشته باشد. اگر دچار عدم تحمل به لاكتوز هستید، از خوردن محصولات لبنی خودداری كنید. |
| ـ در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمایید: |
| ۱. اگر شما دچار تب و لرز شوید. |
| ۲. اگر دفعات اجابت مزاج یا خونریزی زیاد شود. |
| ۳. اگر شكم متسع شود. |
| ۴. زردی چشمها و پوست و تیره شدن ادرار |
| ۵. اگر استفراغ شروع شود یا درد شكم افزایش یابد. |
