تخريب استيلکولين را مهار ميکند و غلظت آن را در محلهائى که استيلکولين آزاد ميشوند، زياد ميکند و بدينترتيب انتقال ايمپالسها را از ميان پيوستگاه عصبى عضلانى تسهيل مينمايد.
موارد مصرف
آنتاگونيست شلکننده عضلانى غير دپولاريزان، مياستنيگراويس.
ميزان مصرف
مياستنيگراويس:
بالغين: خوراکى ۱۸۰ـ۶۰ mg دو الى چهار بار در روز حداکثر ۵/۱ g/day.کودکان: روزانه ۷mg/kg خوراکى در ۶ـ۵ دوز منقسم.
نوزادان: ۵mg خوراکى هر ۶ـ۴ ساعت.
موارد منع مصرف: براديکاردي، کاهش فشارخون، انسداد روده و سيستم کليوي.
توضيحات دارو
عوارض جانبي:
پوستي: راش، کهير، گرگرفتگي.
دستگاه عصبى مرکزي: گيجي، سردرد، عرقکردن، تيرگى شعور، تشنج، عدم هماهنگى حرکات، فلج.
گوارشي: تهوع، استفراغ، اسهال، دلپيچه.
قلبيعروقي: تاکيکاردي، ديسريتمي، براديکاردي، بلوک گره AV، کاهش فشارخون، تغييرات ECG، وقفه قلبي.
ادراريتناسلي: تکرر ادرار، بياختياري.
تنفسي: مهار تنفسي، برونکواسپاسم، انقباض در اسپاسم حنجره، وقفه تنفسي.
چشم، گوش، حلق و بيني: ميوز، تاريديد، اشکريزش.
احتياطات: در اختلالات تشنجي، آسم برونشيال، انسداد کرونري، هيپرتيروئيدي، ديسريتمي، زخم پپتيک، مگاکولون، حرکات ضعيف دستگاه گوارش، حاملگى (در گروه C قرار دارد) بااحتياط مصرف شود.
فارماکوکينتيک: جذب گوارشي: ضعيف. شروع اثر: ۴۵ـ۳۰ دقيقه. مدت اثر: ۶ـ۳ ساعت. انتشار: از جفت رد ميشود. متابوليسم: در کبد، سرم و بافت توسط کوليناستراز. دفع: کليوى (نيمه عمر ۷/۳ ساعت).
تداخلات داروئي: آتروپين و بلوککنندههاى عصبى ـ عضلانى باعث برگشت اثر دارو ميشوند.
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ علائم حياتي، تنفس هر ۸ ساعت.
ـ نسبت I&O را بررسى کنيد و احتباس و بياختيارى ادرار را کنترل کنيد.
توصيهها:
ـ دارو را وريدى و رقيق شده و از طريق لوله Y مانند يا شير سهراه به ميزان ۵mg يا کمتر در دقيقه ميدهيم.
ـ براى بحران کولينرژيک آتروپين سولفات در دسترس داشته باشيد.
ـ فقط بعد از قطع مصرف ساير کلينرژيکها از دارو استفاده کنيد.
ـ اگر تحمل به دارو رخ داد، دوز دارو را افزايش دهيد.
ـ بعد از ورزش يا خستگى از دوز بيشترى از دارو استفاده کنيد.
ـ براى کاهش نشانههاى گوارشى دارو را با غذا يا شير مصرف کنيد.
ـ براى جذب بهتر با معده خالى مصرف شود.
روش تهيه / تجويز:
ـ دارو را در دماى اتاق نگهدارى کنيد.
ارزيابى باليني:
پاسخدرماني: افزايش قدرت عضلاني، چنگزدن، بهبود راه رفتن، از بين رفتن تنفس مشکل (اگر شديد باشد).
براديکاردي، کاهش فشارخون، برونکواسپاسم، سردرد، گيجي، حملات تشنجي، مهار تنفسي؛ اگر مسموميت رخ داد مصرف دارو بايد قطع شود.
آموزش به بيمار و خانواده:
ـ فرآوردههاى پيوسته رهش را خرد نکنيد يا نجويد.
ـ مصرف دارو بيمارى را بهبود نميبخشد اما نشانههاى آن را تخفيف ميدهد.
ـ بيمار بايد پلاک طبى مخصوص مياستنيگراويس را با خود داشته باشد و داروهاى دادهشده در آن نوشته شده باشد.
درمان مصرف بيش از حد دارو: قطع مصرف دارو، تجويز آتروپين با مقدار ۴ـ۱ ميليگرم وريدي.