بهطور مستقيم بر رسپتورهاى کولينرژيک اثر کرده، باعث ميوزيس، فلج تطابق و کاهش فشار داخل کره چشم ميشود که ناشى از تحريک عضلانى مژگانى و اسفنکترهاى عنبيه و دور شدن عنبيه از زاويه فيلتراسيون و افزايش خروج مايع زلاليه است.
موارد مصرف
گلوکوم اوليه، مراحل اوليه گلوکوم با زاويه باز (در مراحل پيشرفته چندان مؤثر نيست) گلوکوم با زاويه باز مزمن، گلوکوم با زاويه باريک حاد قبل از اينکه جراحى ضرورى شود. همچنين براى خنثيکردن اثر ميدرياتيکهائى که در طول آزمايش چشم استفاده ميشوند، بهکار ميرود. بهطور متناوب همراه با ميدرياتيکها براى از بين بردن حالت چسبندگى بين عنبيه و لنز هم کاربرد دارد.
ميزان مصرف
گلوکوم حاد:
بالغين و کودکان: يک قطره از محلول ۲ـ۱% هر ۱۰ـ۵ دقيقه براى ۶ـ۳ نوبت در چشم مبتلا ريخته شود. سپس يک قطره هر ۳ـ۱ ساعت تا کاهش فشار داخل چشم مصرف شود.
گلوکوم مزمن:
بالغين و کودکان: يک قطره از محلول ۴ـ۲% براى ۶ـ۲ نوبت در چشم مبتلا چکانده شود.
معاينه چشمي:
يک قطره از محلول ۱% در چشم مورد معاينه چکانده شود.
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط، ايرئيت حاد.
توضيحات دارو
عوارض جانبي:
قلبى عروقي: هيپوتانسيون، تاکيکاردي.
تنفسي: برونکوسپاسم.
گوارشي: تهوع، استفراغ، کرامپ شکمي، اسهال.
چشم، گوش، حلق و بيني: تارى ديد، درد چشم موقع تغيير کانون، درد ابرو، پرش پلکها.
احتياطات: در آسم برونشي، هيپرتانسيون، آسم برونشيال، انسداد دستگاه ادراري، اسپاسم و انسداد دستگاه گوارشي، زخم پپتيک، هيپرتيروئيدي، بيمارى پارکينسون، حاملگى (در گروه C قرار دارد) با احتياط مصرف شود.
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ سرعت ضربان قلب، وضعيت تنفسى و فشارخون را بررسى کنيد.
ـ سيستمهاى چشمى را هر هفته عوض کنيد. هر روز صبح و شب موقع خواب سيستم را بررسى کنيد.
توصيهها:
ـ بعد از بههم زدن ويال براى مخلوط کردن دارو و ايجاد يک محلول شفاف، دهانه آن را برداريد و پودر را با آب استريل مخلوط کنيد.
ـ قبل از کندن دهانه آن را با الکل ضدعفونى کنيد.
ـ محلول اضافى بايد بلافاصله پاک شود تا از جارى شدن آن به سيستم اشکى جلوگيرى شود. زيرا در اين صورت آثار سيستميک بروز ميکند.
ـ آتروپين بايد بهعنوان پادزهر به راحتى در دسترس باشد.
ـ بلافاصله پس از ترکيب کردن دارو آن را مصرف کرده، مقدار اضافى را دور بريزيد.
روش تهيه / تجويز:
ـ محلول را از نور محافظت کنيد.
ـ دارو را در دماى ۸ـ۲ درجه سانتيگراد نگهدارى کنيد.
آموزش به بيمار و خانواده:
ـ تغييرات بينائي، تارى ديد يا از دست دادن بينائي، اشکال در تنفس، تعريق و گرگرفتگى را گزارش کنيد.
ـ طرز استعمال وسيله يعنى جلوگيرى از فشار روى حفره اشکى و عدم تماس قطرهچکان با سطح چشم را به مريض آموزش دهيد.
ـ به مريض تذکر دهيد که ممکن است لازم باشد بهمدت طولانى از دارو استفاده کند.
ـ تذکر دهيد که تاريديد با مصرف مداوم دارو از بين خواهد رفت.
ـ اگر علائم حساسيت موضعى ظاهر شد، مصرف دارو را قطع نمائيد.
ـ متذکر شويد که حدت بينائى در نور کاهش خواهد يافت.
ـ در حين مصرف دارو رانندگى نکنيد.