تئوفیلین - THEOPHYLLINE (Anhydrous)



	نام فارسى		تئوفيلين

	نام انگليسى		THEOPHYLLINE (Anhydrous)

	نام تجارى دارو		Bronkodyl, Duraphyl, Elixicon, Elixophllin, Lanophyllin, Respbid, Somophylline, Sustair, Theolixir

	گروه دارويى		ضدآسم / ضد اسپاسم

	گروه شيميايى دارو		گزانتين اتيلن‌دياميد.

	مكانيسم اثر		به‌وسيله مهار فسفودى استراز cAMP زياد شده و باعث شل‌شدن عضلات صاف دستگاه تنفسى مي‌شود.

	موارد مصرف		آسم برونشيال، اسپاسم برونش در COPD، برونشيت مزمن، آپنه و براديکاردى نوزادان نارس.

	ميزان مصرف		بالغين و کودکان: شروع با ۵mg/kg خوراکي، دوز نگهدارنده براساس جدول ذيل: کودکان ۱۰ـ۱ ساله: mg/kg۴ هر ۶ ساعت. کودکان ۱۵ـ۱۰ ساله: ۳mg/kg هر ۶ ساعت. بالغين: ۳mg/kg هر ۸ ساعت. بيماران مبتلا به CHF يا سيروز: ۲ـ۱ mg/kg هر ۱۲ ساعت. توجه: دوز دارو اصولاً براساس پاسخ درمانى بالينى و سطح سرمى تئوفيلين تعيين مي‌شود. COPD و اختلالات مزمن تنفسي: بالغين و کودکان: ابتدا ۱۶mg/kg روزانه در ۴ـ۲ دوز منقسم (حداکثر ۴۰۰mg/kg) دوز دارو را مي‌توان به‌تدريج تا ۲۴mg/kg/day افزايش داد. موارد منع مصرف: حساسيت مفرط به گزانتين‌ها، تاکى ديس‌ريتمي.

	توضيحات دارو		عوارض جانبي: دستگاه عصبى مرکزي: اضطراب، بي‌قراري، بي‌خوابي، گيجي، تشنج، سردرد، سرگيجه، پرش عضلاني. قلبي‌عروقي: طپش قلب، تاکيکاردى سينوسي، افت فشارخون، ديس‌ريتمي. گوارشي: تهوع، استفراغ، بي‌اشتهائي، اسهال، مزه تلخ، سوءهاضمه، ديسترس معدي. تنفسي: افزايش تعداد تنفس. پوستي: گرگرفتگي، کهير. احتياطات: در سالمندان، نارسائى احتقانى قلب، کروپولمونال، بيمارى کبدى و کليوي، بيمارى زخم‌معده فعال، ديابت قندي، هيپرتيروئيدي، افزايش فشارخون، هيپرتروفى پروستات، بچه‌ها، حاملگى (در گروه C قرار دارد) بااحتياط مصرف شود. فارماکوکينتيک: جذب گوارشي: کامل. شروع اثر: سريع. اوج اثر: خوراکى ۲ـ۱ ساعت. فرم آهسته رهش ۸ـ۴ ساعت. مدت اثر: خوراکى ۶ ساعت، فرم آهسته رهش ۲۴ـ۸ ساعت. انتشار: از جفت رد مي‌شود. متابوليسم: کبدى (به‌طور گسترده). دفع: کليوى (نيمه عمر ۱۲ـ۳ ساعت). تداخلات داروئي: باعت افزايش دفع ليتيم و کاهش اثر آن مي‌شود؛ سايمتيدن، سيپروفلوکسازين، اريترومايسين و دوزهاى بالاى آلوپورينول (در حد ۶۰۰mg/day) باعث افزايش سطح تئوفيلين مي‌شود. ملاحظات پرستاري: پيگيرى آزمايشگاهي: ـ سطوح خونى تئوفيلين را بررسى مي‌کنيم (سطح درمانى آن ۲۰ـ۱۰ mg/ml است) مسموميت ممکن است با افزايش ميزان آن از ۲۰mg/mg رخ دهد. ـ پيگيرى I&O، ديورز ممکن است رخ دهد در سالمندان يا بچه‌ها بايد دهيدراتاسيون را بررسى کرد. ـ علائم مسموميت: بي‌خوابي، تحريک‌پذيري، بي‌قراري، ترمور، تهوع، استفراغ. توصيه‌ها: ـ مصرف دارو بعد از غذا نشانه‌هاى گوارشى را کاهش مي‌دهد هرچند ممکن است جذب دارو تحت تأثير قرار بگيرد. ارزيابى باليني: تعداد، ريتم و عمق تنفس را بررسى کرده و صداهاى ريوى را در دوطرف سمع کنيد. در صورت غيرطبيعى بودن پزشک را آگاه کنيد. واکنش‌هاى آلرژيکى چون: راش و کهير را بررسى نموده و در صورت رخ دادن، مصرف دارو را قطع نمائيد. آموزش به بيمار و خانواده: ـ داروهاى بدون نسخه را چک کرده و در صورتي‌که حاوى افدرين باشند باعث افزايش تحريک مي‌شوند؛ از مصرف الکل و کافئين خوددارى کنيد. ـ افزايش فعاليت‌هاى مخاطره‌آميز خوددارى کنيد چون ممکن است سرگيجه رخ دهد. ـ اگر دل‌آشوبه رخ داد، دارو را با يک ليوان آب مصرف کنيد. از مصرف دارو با غذا اجتناب کنيد چون جذب دارو را ممکن است کم کند. ـ از خردکردن، حل‌کردن يا جويدن فرآورده‌هاى آهسته رهش خوددارى کنيد. ـ در بچه‌ها، کپسول را با غذا مصرف کنيد. ـ در صورت رخ‌دادن علائم مسموميت مثل: تهوع، استفراغ، اضطراب، بي‌خوابى و تشنج پزشک را آگاه کنيد. ـ در صورت تغيير عادت سيگارکشيدن به پزشک اطلاع دهيد چون ممکن است به تغيير دوز دارو نياز پيدا شود.