با مهار رسپتورهاى موسکارينى مرکزى حرکات غيرارادى را کاهش ميدهد.
موارد مصرف
درمان نشانههاى پارکينسون و علائم اکستراپيراميدال داروئي.
ميزان مصرف
نشانههاى پارکينسون:
بالغين: خوراکى ۱mgکه هر ۵ـ۳ روز به ۲ ميليگرم به مقدار مصرف افزوده شده تا مقدار مصرف تام دارو به ۱۰ـ۶ mg در روز برسد.
نشانههاى اکستراپيراميدال ناشى از مصرف دارو:
بالغين: ابتدا خوراکى ۱mg/day و سپس به دوز معمول آن ۱۵ـ۵ mg/day قابل افزايش است.
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط، گلوکوم با زاويه تنگ، مياستنيگراويس، انسداد گوارشى يا ادرارى تناسلي، تاکيکاردي، ايسکمى ميوکارد، بيمارى بيثبات قلبى عروقى ناپايدار.
توضيحات دارو
عوارض جانبي:
دستگاه عصبى مرکزي: تيرگى شعور، اضطراب، بيقراري، تحريکپذيري، هذيان، توهم، سردرد، تسکين، افسردگي، incoherence، گيجي، گرگرفتگي، ضعف.
چشم، گوش، حلق و بيني: تاريديد، ترس از نور، گشادى مردمک، بلع کردن مشکل.
قلبيعروقي: طپش قلب، تاکيکاردي، افت فشارخون وضعيتي.
پوستي: کهير، راش.
عوارض ديگر: مهار شيردهي، احتقان بيني، کاهش تعريق، افزايش دما.
عضلانى اسکلتي: ضعف عضلاني، کرامپ.
گوارشي: خشکى دهان، يبوست، تهوع، استفراغ، ناراحتى شکم، ايلئوس پاراليتيک.
ادرارى تناسلي: تأخير در ادرار کردن، احتباس ادرار.
احتياطات: در حاملگى (در گروه C قرار دارد)، سالمندان، شيردهي، تاکيکاردي، هيپرتروفى پروستات، انسداد شکمي، عفونت، بچهها، زخم معده با احتياط مصرف شود.
فارماکوکينتيک: جذب گوارشي: کامل. شروع اثر: يک ساعت. اوج اثر: ۳ـ۲ ساعت. مدت اثر: ۱۲ـ۶ ساعت. دفع: کليوي.
تداخلات داروئي: باعث کاهش اثر درمانى فنوتيازينها ميشود؛ باعث افزايش فراهمى زيستى ديگوکسين ميشود؛ مصرف همزمان MAOI باعث تشديد اثر آن ميشوند.
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ نسبت I&O را بررسى کنيد، احتباس بهطور شايعى باعث کاهش برونده ادرارى ميشود.
ـ بعد از تعيين دوز دارو فشارخون و نبض مريض را بهطور مکرر بررسى کنيد.
توصيهها:
ـ براى جلوگيرى از دلآشوبه، دارو را با غذا مصرف کنيد ميتوان دارو را با مايعاتى به غير از آب مصرف نمود.
ـ در بيمار مبتلا به پارکينسون براى جلوگيرى از خوابآلودگى در هنگام روز، دارو را در زمان خواب مصرف کنيد.
روش تهيه / تجويز:
ـ دارو را در دماى اتاق و در محفظههاى مقاوم به نور نگهدارى کنيد.
ـ براى خشکى دهان، ميتوان از آبنبات، جرعههاى مکرر آب و آدامس بدون شکر استفاده کرد.
ارزيابى باليني:
پارکينسونيسم: تلوتلو راه رفتن، سفتى عضلاني، حرکات غيرارادي.
تأخير در شروع ادرار، احتباس ادرار، در صورتيکه احتباس رخ دهد مثانه را لمس کنيد.
ارزشيابى يبوست را انجام دهيد و در صورت بروز آن از غذاهاى حجيم استفاده کرده و مصرف مايعات را زياد کنيد و ورزش نمائيد.
در درمان طولانيمدت بهعلت ايجاد تحمل نسبت به دارو ممکن است لازم شود که دوز دارو را افزايش داده يا تغيير دهيم.
وضعيت روانى مثل خلق و خوي، مهار دستگاه عصبى مرکزى و بدترشدن نشانههاى روانى در طى شروع درمان را ارزيابى کنيد.
آموزش به بيمار و خانواده:
ـ مصرف دارو را بهطور ناگهانى قطع نکنيد بلکه دوز آن را در زمان بيشتر از يک هفته بهتدريج کاهش دهيد.
ـ از آنجائيکه ممکن است خوابآلودگى رخ دهد بيمار بايد از رانندگى کردن يا ديگر فعاليتهاى مخاطرهآميز ديگر، اجتناب کند.
ـ از داروهاى بدون نسخه ضدسرفه، ضدسرماخوردگى حاوى الکل و داروهاى آنتيهيستامين اجتناب کنيد مگر اينکه تحت نظر مستقيم پزشک باشد.
ـ بيمار بايد از تغيير وضعيت بهطور ناگهانى خوددارى کند.
ـ بيمار بايد از آب و هواى گرم خوددارى کند چون ممکن است گرمازدگى رخ دهد.