زنگنه نباید «بگمبگم» احمدینژاد را ادامه دهد
یک عنصر بسیار مهم کسانی هستند که در داخل ایران از خارجیها پول میگیرند و با فضاسازی و ایجاد اغتشاش ذهنی و خبری در میان مسوولان ارشد غیر از دولت، قراردادهای نفت را در محاق قرار میدهند. پیگیری اخبار و اطلاعات و سخنرانیها و نوشتههای مخالفان سرسخت قراردادهای جدید نفت نشان میدهد برخی از رسانهها و برخی افراد و جریانهای سیاسی در این باره گوی سبقت از دیگران ربودهاند. آیا کسانی که از خارجیها پول میگیرند را باید در میان آنها جستجو کرد یا اینکه کارهای بیشتری لازم است تا ذینفعان واقعی و پشت پرده مخالف سرمایهگذاری خارجیها در نفت ایران شناسایی و معرفی شوند.
یک سوی ماجرا اما برخی کشورها هستند که به گفته جهانگیری به مخالفان قراردادهای نفت پول میدهند. این کشورها کدامند؟ بدون تردید ذهنها به سوی رقیب نیرومند و گستاخ ایران در نفت و سیاست منطقهای یعنی عربستان و پس از آن به سوی امارات و کویت حرکت میکنند. در گام بعدی میتوان از روسیه نام برد که در نفت و گاز به ویژه از توسعه صنعت گاز ایران به شدت هراس دارد. روسیه میتواند ضمن اظهار دوستی سیاسی با ایران اما در پنهان و پشت پرده به برخی افراد پول بدهد که اجازه ندهند قراردادهای جدید نفت و گاز به مرحله اجرایی برسد.
از طرف دیگر وقتی بیژن زنگنه وزیر نفت قدیمی ایران میگوید در صورت ادامه سنگاندازیها در مسیر اجرای قراردادهای نفتی نامهای برخی را افشا میکند را نیز باید جدی گرفت. به نظر میرسد بیژن زنگنه نباید در مسیر احمدینژاد بیفتد و داستان «بگم، بگم» او را ادامه دهد.اگر وی باور دارد که هر روز تاخیر در اجرایی شدن قراردادها زیان هنگفتی به اقتصاد ملی وارد میکند اگر همین امروز هم اسامی را اعلام کند باز هم دیر کرده است.
به گزارش ساعت ۲۴، تجربه ۳ سال فعالیت دولت یازدهم نشان میدهد که سکوت، مماشات و احترام غیرضروری به تندروها، آنها را تشویق میکند که حریصانهتر به مخالفتهای غیرکارشناسانه ادامه دهند. این افراد سکوت و مماشات و بردباری را نشانه ترس تلقی کرده و گامهای بلندتری در مسیر سنگاندازی برمیدارند. اکنون نزدیک به ۱۵ سال است که سرمایهگذاری خارجی در نفت و گاز ایران جادو شده و هیچ تحرک فوقالعادهای ندارد و ادامه این وضع میتواند به معنای از دست دادن فرصتها باشد.
