سال ۹۳ خوشبخت بودیم؟
ساعت 24-آدمی در هر سرزمینی که باشد ،هرمیزان پول و درآمد و ثروت که داشته باشد، هر اندازه سواد و تحصیلات کسب کرده باشد ، زن باشد یا مرد ، جوان باشد یا میان سال یا سالخورده ، پایتخت نشین باشد یا در روستایی دور افتاده ، وقتی تنها می شود و باخودش کلنجار می رود بدون چون وچرا یک آرزوی بزرگ دارد: آدمی می خواهد خوشبخت شود.
انسان در ژرفای وجودش همواره یک خواست سترگ را با خود همراه دارد : باید فردای من بهتر و شادی بخش تر از دیروز باشد . باید خوشبخت تر باشم. البته هر فرد انسانی تعریف و دامنه ویژه ای از خوشبخت تر شدن امروز و فردای خود دارد. یک نفر ممکن است داشتن پول و در آمد بیشتر برایش همان خوشبختی باشد وآرزو کند هرجورکه شده به این آرزو برسد. یک آدم دیگر شاید خوشبختی فرزندانش اوج خوشبختی خودش هم باشد و آرزو کند فرزندانش سالم و سرحال و بدون درد و رنج مادی زندگی کنند. ممکن فرزندانی باشند که آرزوی تندرستی پدر و مادر برایشان همه آرزو و خوشبختی شان به حساب آید. اکنون و در آستانه فرارسیدن سال نو شاید فرصت خوبی باشد از خودمان بپرسیم آیا سالی که گذشت سال خوب و خوشبختی داشتیم؟ باید متر برداریم و خوشبختی خود و خانواده ، سرزمین و هم میهنان خود را اندازه گیری کنیم. آیا جامعه ایرانی در سال ۱۳۹۳ نسبت به سال پیش از آن خوشبخت تر بوده است؟ برخی افراد می گویند همین که وضع ایرانیان بدتر از سال ۱۳۹۲ نشده است باید احساس خوشبختی کند. این گروه می گویند دولت یازدهم توانست قدرت سیاسی در ایران را متقاعد کند که با کشورهای دیگر در باره پرونده هسته ای گفت وگو کند و گامهایی در مسیر صلح برداشته شده و از منطقه خطر دور شدهایم برای احساس خوشبختی کافی است. این گروه از افراد باورشان این است که دولت یازدهم جلوی تورم های شتابان سالهای ۱۳۹۱ و ۱۳۹۲ را گرفت و با مهار قیمت دلار نوعی آرامش به بازارها برگرداند و به همین دلیل باد احساس خوشبختی کرد. افرادی که اینطور به مسایل نگاه می کنند و می شود آنها را خوشبین دانست می گویند نرخ بیکاری کمتر شده و رشد اقتصادی مثبت شده و این رویدادها را باید گامهایی در مسیر خوشبختی تلقی کرد. اما در مقابل کسان دیگری هستند که می گویند ایران در سال ۱۳۹۳ هم نتوانست از همه ثروت طبیعی خود برای افزایش رفاه ایرانیان استفاده کند و به همین دلیل نباید خود را فریب دهیم و احساس خوشبختی بی دلیل است. این افراد ادامه سیاست ورزی نه چندان آشتی جویانه از سوی برخی تند روهای داخلی را برای احساس خوشبختی نامفید می دانند و می گویند می توانستیم در سال ۱۳۹۳ خوشبخت تر شویم اگر برخی رفتارهای مسالمت آمیز سیاسی بیشتر صورت می پذیرفت. خوشبختی و شور بختی البته اموری نسبی اند که هرکس با آنها برخورد ویژه دارد . شما از کدام دسته اید؟ آیا احساس خوشبختی می کنید؟
