دلخوریهای ملت در ۱۴۰۱
ساعت 24 - هیچ دولت و ملتی در دنیا نبوده و نیستند که از همه رفتار و گفتار هم دلخوش باشند و بیشتر از دلخوشی از یکدیگر دلخورند. مناسبات و نگاه دولت سیدابراهیم رییسی و شهروندان ایرانزمین نیز همین احساس را در نهاد ناپیدای خود به یکدیگر دارند و شمار دلخوریهایشان از دلخوشیهایشان بیشتر است..
dir="RTL" style="text-align:right">حسن روحانی و اعضای دولت او بارها و بارها گفتهاند این دولت به جای استراحت و به جای اینکه از دور همه کشور را اداره کند بسیار کار میکند و دولتمردان از خاور تا باختر ایران را میگردند و با شهروندان عادی حرف میزنند و دردهای آنها را میشنوند و در روزهایی هم که در پایتخت هستند ساعتهای قابل اعتنایی را برای برطرف کردن تنگناها به ویژه حل و باز کردن مساله و گرههای معیشتی مردم بحث و تبادلنظر میکنند. رییس دولت در ماههای تازهسپریشده بارها گفته است گرههای بزرگ با کمک و مشارکت مردم برطرف میشود که در بطن خودش شاید گلایه و دلخوری از شهروندان است که به دولت فکر نمیکنند و بیشتر به رفاه خود میاندیشند. شماری از مدیران ارشد دولت نیز با بیان گرفتاریهایی که میگویند نتیجه فعالیت دولت حسن روحانی است یا اینکه کشورهای متخاصم آنها را پدیدار میکنند به شهروندان یادآوری میکنند باید بردبار باشند و نوعی دلخوری ضمنی از شهروندان را روشن میکنند.دولتمردان در روزهای ناآرام ایران در پاییز امسال مدام از شهروندان میخواستند به شایعهها توجه و دخالت نکنند و از طرح شعارهای هنجارشکنانه خودداری کنند که این هم نمادی از دلخوری دولت از شهروندان بود و هست. شهروندان ایرانی نیز دلخوریهای پرشماری به ویژه از شخص سیدابراهیم رییسی و اعضای دولت دارند و رنج سترگشان این است که نمیتوانند این دلخوریها را شفاف و بدون لکنتزبان به اطلاع دولت برسانند. رنج بزرگتر ایرانیان و دلخوری بیپایان آنها از دولت سیزدهم این است که حتی هنگامی که دردها را میشنوند و میبینند با بیتفاوتی از کنارش عبور میکنند، انگارنهانگار که شهروندان درد و دلخوری دارند. رییس دولت در ماههای تازهسپریشده به بهانه اینکه نباید در برابر منتقدان داخلی و خارجی و به ویژه آمریکا و غرب از ناتوانیها بگوییم برای خود یک ماموریت عجیب تعریف کرده و هر جا که حرف میزند از قطار پیشرفت میگوید، بدون اینکه کیفیت و کمیت این پیشرفت و معیارها را روشن کند. واقعیت این است که با برخی معیارهای شناختهشده که از سوی نهادهای بینالمللی و نیز اندیشمندان برای سنجش مناسبات و باورهای شهروندان به دولت تعریف شده است و در همه کشورها به کار میرود، شهروندان ایرانی از کارنامه دولت در سال ۱۴۰۱ در ابعاد گوناگون دلخورند. بهطور مثال در شاخص میزان اعتماد به دولت و کارآمدی آن دلخوریها از اندازه عرفی عبور کرده است. دولت به وعدههای خود درباره مهار تورم عمل نکرد و نتوانست ارزش ریال ایران در برابر ارزهای معتبر را صیانت کند. دولت در داستان پرونده هستهای کاری نکرد و تحریمهایی که از سوی بایدن نادیده گرفته شده بود درحال برگشتن است. دولت جوری عمل کرد که قیمت مواد غذایی برای تهیدستان بیشتر از ۷۰درصد رشد را تجربه کرد و قدرت خرید آنها را کاهش داد. دولت یک گام برای نزدیکتر کردن حزبها و گروههای سیاسی منتقد برنداشت و با گماردن کادرهای ضعیف برای بخشهای اقتصادی ناگزیر شد شماری از آنها را تغییر دهد و گفته میشود باز هم تغییراتی در راه است. دلخوریهای ملت از دولت سیاهه بلندی است که در این نوشته نمیگنجد.
