اوج آرزوهای اوجی
جواد اوجی وزیر نفت ایران یک بار از سرمایهگذاری دهها میلیارد دلاری روسیه در نفت وگا زایران خبرداد و حالا نیز از سرمایهگذاری 20 میلیارددلاری برای فشارافزایی چاههای گاز عسلویه خبر میدهد. رسانههای هوادار دولت سیزدهم نیز با بزرگنمایی در باره این خبر که خود وزیران رابرای 5 سال اینده درنظر گرفته است از رویای درآمد 900 میلیارد دلاری نوشتهاند. این درحالی است که وزیر نفت هیچ توضیحی درباره دلایل خروج روسها از سرمایهگذاری در ایران نگفته است و محل تامین 20 میلیارد دلاربرای طرح یادشده با تردیدروبه رو است. آیا باید به این حرف «اوجی» وزیر نفت دولت سیزدهم که گفته است: «تامین مالی طرح ۲۰ میلیارد دلاری فشارافزایی پارسجنوبی از صندوق توسعه ملی و سهم ۵/۱۴ درصدی نفت از صادرات نفت و گاز است» اعتماد کرد؟ واقعیت این است که سخنان وزیر نفت تا امروز چندان با واقعیتها سازگار نبوده و بیشتر بیان آرزوهاست؟ چرا باید گفتههای وزیر نفت را آرزو نامید؟ چون باید مراحل دریافت ارز از صندوق توسعه ملی با دقت بررسی و معلوم شود این صندوق اجازه دارد منابع خود را در اختیار وزارت نفت قرار دهد؟ از سوی دیگر باید دید منابع ارزی درآمدهای ارزی در ایران پایدار میماند که در سال فقط ۵ میلیارد دلار برای یک بخش از گاز سرمایهگذاری شود؟
