آدمک های نقاشی کودکان چه میگویند
یکی از تصاویری که معمولا بیشتر کودکان در نقاشیهای خود ترسیم میکنند، آدمک است اما هر عضو بدن آدمک معنا و مفهومی میتواند داشته باشد.
سر بزرگ: سر جایگاه تفکر است و کودکان سر آدمکها را با اندازههای مختلفی میکشند. برخی معتقدند کشیدن سر بزرگ برای آدمک نشاندهنده تکبر کودک است و برخی بر این باورند که سر بزرگ آدمک به معنی دوست داشتن خود است. بعضی از کودکانی هم که عقبافتادگی ذهنی دارند، سر آدمکهایشان را بزرگ میکشند.
سر کوچک: نشان میدهد کودک ارزش زیادی برای خود قائل نیست. کودکانی که زمینه افسردگی دارند نیز آدمکهای نقاشیشان را با سرهای کوچکی رسم میکنند.
چشم: چشم انعکاس عمق وجود کودک است. بیشتر کودکانی که به مراکز مشاوره میآیند و با مادرانشان مشکل دارند، چشمهای آدمکشان را غیرطبیعی و عجیب و غریب میکشند. نتایج بررسیها نشان داده کودکانی که مدام به آنها چشمغره میروند، چشمها را بزرگ و کودکان پرخاشگر چشمها را عصبانی رسم میکنند اما کودکان شاد، چشمهایی شاد و خندان میکشند. بعضی از کودکان به خصوص دخترها، روی مژهها و ابروهای آدمک شان تاکید میکنند که این موضوع به زیباییشناختی آنها مربوط میشود.
دهان: کشیدن دهان بسته و به هم فشرده نشانه تنش در کودکان و لبهای پهن و کلفت نشانه پرخاشگری است. معمولا کودکان بیاشتها یا آنهایی که زیاد حرف نمیزنند، دهان آدمک شان را کوچک میکشند. کودکان شاد یک خط منحنی رو به بالا که نشانه شادی آدمک شان است و کودکان ناراحت یک خط با انحنای رو به پایین به عنوان دهان رسم میکنند.
دندان: ترسیم دندانهای نوکتیز در نقاشی، پرخاشگری کودک را نشان میدهد. برخی کودکان هم رابطه بین دندان و جنسیت را در نقاشیهایشان به خوبی نشان میدهند. مثلا وقتی کودک یک مرد را میکشد، دندانهایش را مشخصتر رسم میکند تا وقتی یک زن را نقاشی میکند.
گوش: کودکانی که گوشهای آدمک شان را بزرگ و مشخص میکشند، دوست دارند حرفشان شنیده شود یا مدام شاهد دعواهای لفظی پدر و مادر و سایر اعضای خانواده هستند و این موضوع باعث آزارشان شده است. برخی کودکان هم به دلیل انتقادهای زیادی که از آنها میشود، گوشها را بزرگتر و مشخصتر رسم میکنند.
موها: دخترها به دلیل جنسیت شان تاکید بیشتری روی کشیدن موهای آدمکهای نقاشیشان دارند و حتی گل سر را روی موهای آدمک شان میکشند ولی کمتر پیش میآید پسربچهها موهای آدمک شان را با دقت بکشند.
گونه: معمولا بعد از ۷ سالگی، کودکان روی گونه آدمک شان تاکید میکنند و این حالت را بیشتر در نقاشی کودکان شاد میتوان دید.
گردن: ترسیم گردن بلند برای آدمک نقاشی نشانه میل به بزرگتر شدن است و به نوعی سن و جنسیت آدمک را نشان میدهد اما گردن کوتاه و پهن میتواند نشاندهنده خشونت کودک باشد.
سایر اندامها: بعضی کودکان پستانهای مادرشان را با دو خط منحنی نشان میدهند. این نقاشیها به بحث روانشناسی کودکان در دوران شیرخوارگی برمیگردد و نشاندهنده دلبستگیهای دهانی کودک به مادر است.
پا: رسم پاها اهمیت زیادی در تحلیل نقاشی کودکان دارد. پاهای به هم چسبیده آدمک نشانه اعتماد به نفس پایین او است. پسر بچهها معمولا به دلیل جنسیتشان پنجه های آدمک را نوک تیز و خشن میکشند اما دخترها معمولا گرایش دارند پاها را در اندازههای کوچکتری رسم کنند.
دستها: دستهای باز حسن خوب کودک و ترسیم دستهای بسته یا دستهایی که در جیب آدمک است یا انگشتهای آن معلوم نیست، نشان میدهد کودک نمیتواند ارتباط خوبی با دیگران برقرار کند. کودکانی هم که دزدی های کوچک انجام میدهند یا پنهانکاری میکنند، دستهای آدمک شان را واضح و مشخص نمیکشند.
تنه: کودکان پرخور و چاق یا کودکانی که پدر و مادرشان چاق و درشت هستند، معمولا آدمکهای چاق و فربه میکشند.
● تحلیل نقاشی ارسالی خوانندگان
۱) در این نقاشی کودک بسیار شاد به نظر میآید. همچنین وجود رنگهای شاد به کار برده شده و لبخند کودک این امر را نشان میدهد.
کودکی که شاد است با ریتم خوبی کار میکند. در این نقاشی بازوها به طور طبیعی از بدن فاصله دارند و گاهی نیز به سوی باد جهت یافتهاند. (نشاندهنده شاطی مفرط.)
نمادهای خوشبختی مانند خورشید و گل نیز در این نقاشی دیده میشود. صورت آدمک نیز با حالت است (نگاه زنده و لب خندان)
همچنین دستان باز آدمک خود نشانهای از صداقت کودک است.
۲) نقاشی پسر ۱۲ سالهای که آدمکی را با دستهای درجیب کشیده است. این نقاشی با توجه به چگونگی کشیدن ساقها و پنهان کردن دست در جیب احساس گناهکاری و همچنین اضطراب و پرخاشگری را نشان میدهد.