دست چدنی چین در دستکش حریر
ساعت 24 - برخی کشورها به دلیل ذات وماهیت نظام سیاسی که دارند فریب کار و پیچیده اند و می توانند درحالی که به رهبران یک کشور لبخند بزنند و بگویند می توانید شریک راهبردی ما باشید با کشورهای منتقد نیز طرح دوستی بریزند. کشور چین از همین قماش کشورها است.
ایران و چین چند سال است قرارداد راهبردی بستهاند؟ براساس گفتههای احسان خاندوزی ۵۲ ماه پیش این قرارداد بسته شده است. آیا از مفاد اصلی قرارداد چیزی به اطلاع افکار عمومی رسیده است؟ تا جایی که مقامهای رسمی میگویند رهبری چین خواسته است از ماهیت قرارداد اطلاعرسانی نشود؟ آیا کارنامه این قرارداد در کلیات و در جزئیات مشخص است؟ واقعیت تلخ این است که در اینباره نیز گفته میشود چون آمریکا ممکن است سنگاندازی کند اطلاعرسانی محدودیت دارد.
حالا باید پرسید در اجرای این قرارداد گامهایی برداشته شده است؟ حقیقت را باید از زبان وزیر اقتصاد پرسید که ریاست کمیسیون مشترک را برعهده گرفته. او گفته است: «اتاقهای بازرگانی ایران و چین جلسه مشترکی در پکن برگزار کردند و شرکتهای مهم چینی طرف قرارداد با ایران در این جلسه حضور داشتند. موانعی بر سر راه تجارت ایرانیان قرار داشت که طرف چینی قول برطرف کردن این موانع را داد.» به این ترتیب معلوم میشود در این ۵۲ ماه کاری نشده یا کارها آنقدر جزئی بوده که مقامهای چینی تازه وعده دادهاند این مشکلات را برطرف میکنند. مساله اینجاست که شوربختانه چدن سفت و سخت چین را مخمل و حریر میبینیم.
چین چه باید کند تا بدانیم خیال دوستی راهبردی با ایران ندارد و تنها می خواهد با کارت ایران دربرابر آمریکا بازی کند؟
